Ετικέτες

… το βλέπω σαν μια άσκηση σε σύστημα Μπράιγ… Κλείνω τα μάτια (θα προτιμούσα να μου τα είχες δέσει) και κάθομαι πάνω σου… σε καβαλάω… στηρίζομαι σφίγγοντας τα πλευρά σου με τα μπούτια μου… Χρησιμοποιώ τα ακροδάχτυλά μου για να θυμηθώ πόσο όμορφο είναι το κορμί σου… για να θυμηθώ πόσο όμορφο είναι κάθε σημείο του κορμιού σου… Έχω εξοικειωθεί (εδώ και καιρό είμαι εξοικειωμένος) με την απίστευτη αίσθηση του σώματός σου… Τα χέρια μου παραδίδονται στις καμπύλες του κώλου σου… Οι παλάμες μου μουδιάζουν χαϊδεύοντας τα μπούτια σου (ηλεκτρίζονται, όπως πολύ καλά με διορθώνεις). γλιστρώ τα δάχτυλά μου στα μπράτσα σου, σκαρφαλώνω στους γυμνασμένους μυς σου, γαργαλώ το στήθος σου (ω, πόσο θα ήθελα να είχες τρίχες εδώ, να σε γλείφω και να κολλούν οι τρίχες στη γλώσσα μου, σλουρπ… σλουρπ…). Βόσκω τη γλώσσα μου πάνω στον υπερευαίσθητο, εύθικτο πούτσο σου… κατά μήκος του πούτσου σου, που είναι σκληρός σαν κόκαλο κι έπειτα κινούμαι προς την κοιλιά σου (επανειλημμένως την φιλώ) και βυθίζω (μια φορά ακόμα) τη γλώσσα μου μέσα στον προκλητικό αφαλό σου…

Η στενή, χαρούμενη, κωλοτρυπίδα σου χαιρετίζει τα δάχτυλά μου (αν και το άλλο μου χέρι μαζεύει το διάφανο σπέρμα από το κεφάλι του πούτσου σου και διαδίδει την υγρασία σου απλώνοντας το πάνω στο στήθος σου… πάνω στις, γεμάτες τσιμπιές, ρόγες σου)… Τα ακροδάχτυλά μου, μου θυμίζουν μέχρι και το πρόσωπό σου, το όμορφο πρόσωπό σου, το εκφραστικό πρόσωπό σου… εκφραστικό ακόμα και τώρα που δεν το βλέπω, αλλά μπορώ να το φανταστώ, να το ονειρευτώ… Ένα από τα δάχτυλά μου μιμείται τη κίνηση του πούτσου μου και γλιστρά μέσα στο στόμα σου… γλιστράει μέσα και έξω… μέσα και έξω πάλι… αναρωτιέμαι αν έχω τον πούτσο μου στο στόμα σου ή το δάχτυλό μου (γιατί ξεχνώ;)… Σκύβω και τα στόματά μας συναντιούνται, οι γλώσσες μας χορεύουν και τα δόντια μας κονταροχτυπιούνται…

… και στη συνέχεια τα παιχνίδια μας παίρνουν σάρκα και μορφή… έως το πρωί…

Advertisements