Ετικέτες

Λατρεύω τη μυρωδιά του μωρού μου. Θάβω το πρόσωπό μου στη βουβωνική του περιοχή, οι κοντές σγουρές τρίχες του εφηβαίου του με γαργαλάνε… κι όμως το δέρμα του είναι τόσο απαλό… παράξενα μαλακό. Η μυρωδιά του σανταλόξυλου με κάνει να ξεκινήσω μια οσφρητική αναδρομή στο παρελθόν… οι εικόνες και τα χρώματα αναβλύζουν από το μυαλό μου. Γλύφω με την άκρη της γλώσσας μου τ’ αρχίδια του… υγρά φωτοστέφανα σχηματίζω πάνω τους με την γλώσσα μου λίγο πριν αυτή αναχωρήσει για το μακρύ της ταξίδι πάνω στο μακρύ του πούτσο. Αισθάνομαι απίστευτα δυνατός, βλέποντας τη σύσπαση του πούτσου του και το τράνταγμα των αρχιδιών του.
Το μωρό μου είναι τόσο ανυπόμονο… δεν με αφήνει να ολοκληρώσω το προσκύνημά μου και να εκδηλώσω την λατρεία μου στον πούτσο του. Αρπάζει με τα δυο του χέρια το κεφάλι μου και βάζει το στόμα μου εκεί όπου αυτός πιστεύει ότι πρέπει να βρίσκεται… Στον πούτσο του… Στον νόστιμο πούτσο του… Γλύφω το σκληρό ροδοκόκκινο κεφάλι του πούτσου του, την αλμύρα κάτω από το πετσάκι του… Η γλώσσα μου σκοντάφτει στις άκαμπτες φλέβες που τον τυλίγουν κατά μήκος. Ως Έλληνας και απόγονος του Ξένιου Δία, φιλοξενώ ολόκληρο τον πούτσο του στο στόμα μου… Ο λαιμός μου φτάνει στα όριά του από την πίεση… αισθάνομαι πως δεν μπορώ να καταπιώ τίποτα… αισθάνομαι πως δεν μπορώ να αναπνεύσω… μόνο να μυρίσω μπορώ… Η μύτη μου θάβεται στο τρίχωμά του… Μυρίζω σανταλόξυλο και ιδρώτα… Το μωρό μου ακουμπάει τα χέρια του στους ώμους μου… ακουμπάει με εμπιστοσύνη πάνω μου… με γαμάει από το στόμα… Η λεκάνη του λικνίζεται πάνω στο πρόσωπό μου… μπαινοβγαίνει μέσα μου… με ταχύτητα… με τη δύναμη που γαμιούνται τα γουρούνια… ο πούτσος του μπερδεύεται με τη γλώσσα μου… τραβιέται… και τότε βρίσκω ευκαιρία να πάρω μια ανάσα… να τον αιφνιδιάσω… να τον ρουφήξω… να καταπιώ… να τον ρουφήξω.. να καταπιώ… να τον ρουφήξω… Αυτή είναι η αποθέωση του στοματικού έρωτα… Η ολοκληρωμένη εκδοχή της πίπας σ’ ένα εορταστικό πακέτο. Ανάμεσα στα βογκητά και τους αναστεναγμούς του ακούω να μου λέει πως σύντομα θα χύσει… Παίρνω θέση άμυνας και επίθεσης ταυτόχρονα…Τα χείλια μου αγκαλιάζουν τη βάση του πούτσου του, τα μάγουλά μου στρογγυλεύουν όπως τότε που ήμουν καλοταϊσμένο βρέφος… Η ανάσα μου κόβεται ξανά… Μετρώ τα δευτερόλεπτα, σκέφτομαι πόσο εντυπωσιακή θα είναι αυτή τη φορά η εκσπερμάτιση του μωρού μου… την ένταση… την διάρκεια… την ποσότητα. Είμαι σίγουρος, σχεδόν βέβαιος, πως κι αυτή τη φορά δεν θα μείνω παραπονεμένος. Θα τρέχω έξω… στους δρόμους της Μπολόνια να διαλαλήσω τη χαρά μου. Ελπίζω μόνο να μην είναι αρκετή η ποσότητα του σπέρματος και μου φύγουν και πάλι από τη μύτη όπως την προηγούμενη φορά… τότε που με έπιασαν ξαφνικά τα γέλια και κόντεψα να πνιγώ από την αναρρόφηση του σπέρματός του. Αν είμαι τυχερός… Μυρίζω το σανταλόξυλο του εφηβαίου του, τον ιδρώτα… η γεύση του πούτσου του είναι σαν πικρό αμύγδαλο πασπαλισμένο με ζάχαρη. Κρατώ όση περισσότερη ώρα μπορώ τον πούτσο του στο στόμα… τον δοκιμάζω… όλες οι αισθήσεις μου συμμετέχουν σ’ αυτή τη γιορτή… τον δοκιμάζω, όπως ένας γευσιγνώστης δοκιμάζει το καλό κρασί.

Advertisements