Οι μικροσκοπικές ρόγες του ερεθίζονται και ακτινοβολούν από τα σάλια που έχω αφήσει πάνω τους…
Οι άκρες των μπουκλών του μυρίζουν βανίλια και χρωματίζουν το μαξιλάρι με την υγρασία του ιδρώτα που κουβαλούν…
Ευθυγραμμισμένα κόκκινα σημάδια από τα δάχτυλά μου στολίζουν το δέρμα του…
Ο ιδρώτας τρέχει ήσυχα στο κορμί του και κάνει κύκλους λίγο πριν καταλήξει στο βαθούλωμα του αφαλού του…
Το φως του πορτατίφ δημιουργεί σκιές καλά κρυμμένων μυστικών στο πρόσωπό του…
Η εύγεστη μυρωδιά του σπέρματος… του καυτού αρωματικού σπέρματος τρέχει πάνω από τις οδούς των φλεβών που διασχίζουν το κορμί του…
Ο πούτσος του ξεχωρίζει από το ύψος του…
Τα χείλια μου φλυαρούν πάνω στις ανώμαλες πορείες των μαλλιών του
Τα αρχίδια του ταλαντεύονται σε κάθε κίνησή του…
Τα χείλια του δημιουργούν την παραίσθηση της σφοδρής επιθυμίας και των πρόσφατων τακτοποιημένων επιθυμιών…
Τον αγαπώ…
«Σ’ αγαπώ… Απάντησε…»
«Όχι…»
«Ναι…»
Δεν μπορώ να θυμηθώ πόσες φορές του είπα «Σ’ αγαπώ» σήμερα… Ίσως περισσότερες απ’ όσες του ευχήθηκα «Χρόνια Πολλά»
Τα χέρια μου καλύπτουν τα περιγράμματα των μπουκλών του, οι οποίες χορεύουν σαν να είναι μπαλαρίνες…
Το στόμα μου δένεται με τον πούτσο του…
Με την καμπύλη του κώλου του…
Με τα πόδια του…
Εργάζομαι φιλότιμα…
Ο πούτσος του κάθε λεπτό είναι διαφορετικός…
Τεράστιος
Μεγάλος
Κανονικός
Και πάλι τεράστιος…
Τα χείλια μου τον σφίγγουν και φέρνουν στη ζωή μια ακόμη σταγόνα σπέρματος
Χαμογελώ…
Λαχανιάζει…
Τα δάχτυλά μου είναι ακούραστα
Το κορμί μου υγρό…
Μικροσκοπικά λευκά σημάδια από τα χύσια του αποτυπώνονται στα σκεπάσματα…
Σ’ ένα περιοδικό…
Στα χείλια μου
… για να έχω κάτι να γλείψω όταν ξυπνήσω
Μου ταιριάζουν τα χύσια στο πρόσωπο
Έτσι δεν είναι;

Advertisements