Η καμπύλη της πλάτης σου και οι γραμμές των σπονδύλων σου, εξερευνώνται από τα δάχτυλά μου…

Το δέρμα σου είναι για μένα ένας λευκός καμβάς που πρέπει να χρωματιστεί

Το κορμί σου είναι για μένα μια γυμνή έκταση ευάλωτης επιδερμίδας…

«Να δεις τι θα σου κάνω…», σου υπόσχομαι ψιθυριστά με κομμένη την ανάσα…

Η απάντησή σου είναι ένα χαμόγελο και μετά ένα γέλιο, που ο ήχος του εισβάλλει στο αυτί μου, κάνοντάς με ν’ ανατριχιάζω…

Το κορμί σου τρέμει καθώς συνεχίζω με μετρώ τους σπονδύλους σου με τα δάχτυλά μου…

Μόλις και μετά βίας κρατιέμαι να μην αφήσω τα σημάδια, την ταυτότητά μου πάνω σου…

Τα ακροδάχτυλά μου όμως αφήνουν τα ίχνη τους χαράσσοντας μια ευθεία γραμμή στην επαφή τους με τη σάρκα σου…

Άθελά τους

Είναι τόσο ευαίσθητο το δέρμα σου

Ίσα-ίσα σ’ ακουμπώ…

Ίσα-ίσα σε χαϊδεύω…

Οι νευρικές απολήξεις στη πλάτη σου φταίνε!

Τα δάχτυλά μου κινούνται πάνω-κάτω…

Βουρτσίζοντας το χνούδι στον αυχένα σου

Αφήνουν κι άλλα ίχνη πάνω σου

Η ανάσα σου γίνεται άνιση

Μ’ απαλά βογκητά εκδηλώνεσαι…

… σ’ αυτό το μοναδικό βασανιστήριο

Που τόσο σε επηρεάζει

Που τόσο σε διεγείρει…

Για μια στιγμή σταματώ

Και στέκομαι ακίνητος

Πίσω σου

Μπορείς να αισθανθείς τη θερμότητα του κορμιού μου

Τον αέρα της ανάσας μου

Είμαι αρκετά κοντά σου

Άλλα όχι αρκετά

Μπορώ να έρθω ακόμα πιο κοντά…

Στη συνέχεια κάνω ένα κύκλο με τα δάχτυλά μου

Γύρω από εκείνη την ευαίσθητη θέση

Εκεί

Στο πίσω μέρος του λαιμού σου

Εκεί σκέφτομαι ν’ αφήσω ένα σημάδι έντονο σαν τατουάζ

Είναι άπειρες οι δυνατότητές μου

Αυτή τη στιγμή

Θα γεμίσω οπωσδήποτε το γυμνό καμβά του κορμιού σου

Με εκλιπαρείς να μάθεις τι κάνω

Θέλεις να ξέρεις

Όμως ένα κακό χαμόγελο σχηματίζεται στα χείλια μου

«Θα μάθεις…», σου λέω…

Μόνο όταν θα είμαι έτοιμος…

Δεν θέλω ν’ αποκαλύψω τα σχέδιά μου

Προς το παρόν

Σου ζητώ να σηκώσεις τα χέρια σου πάνω από το κεφάλι σου

Σχολαστικά και προσεκτικά σε επιθεωρώ

Δίνεις τροφή στην ευχαρίστησή μου

Ω, ναι…

Θα μάθεις τι θα σχεδιάσω πάνω σου όταν το αποφασίσω

Μόνο τότε

Advertisements