Δουλεύεις σκληρά, βοηθώντας με να κατεβάσω τα κουτιά με τα χειμωνιάτικα ρούχα από το πατάρι… Όσο η ώρα περνάει, τα πρώτα σταγονίδια ιδρώτα εμφανίζονται στο μέτωπό σου… Έτσι όπως στέκεσαι πάνω στη μεταλλική σκάλα, κι εγώ σε κρατάω χουφτώνοντας το καλοσχηματισμένο κωλαράκι σου, νιώθω ένα κόμπο να κάθεται στο στεγνό λαιμό μου… Θέλω κάτι να πιω, αλλά δεν βρίσκω τίποτα τριγύρω μου… Η κουζίνα δεν απέχει πολύ, αλλά φοβάμαι να σε αφήσω μόνο σου μήπως και πέσεις… Βλέποντάς σε να ιδρώνεις, σου ζητώ να βγάλεις τη φανέλα σου… Με το που τη βγάζεις, την πιάνω στον αέρα… σχεδόν… Την τρίβω, την στρίβω στο πρόσωπό μου και με τον ιδρώτα σου υγραίνω τα χείλια μου… Στη συνέχεια τη δένω γύρω από τη μέση μου ως ποδιά για ένα και μόνο λόγο… Για να καλύψω την κάπως εκτεθειμένη στύση μου…

«Αυτό είναι το τελευταίο κουτί…», μου λες…

Κατεβαίνεις μαζί του. Ο ερωτισμός σου είναι έντονος… Σε βοηθάω να κατέβεις πιάνοντας το χέρι σου… Με το που πατάς στο πάτωμα, αρπάζεις τη φανέλα σου από τη μέση μου και σκουπίζεις το πρόσωπό σου… Καθοδηγώ το στόμα μου στο μάγουλό σου, όμως ξαφνικά, γέρνεις το κεφάλι σου και χωρίς να καταλάβω το πώς, σου δίνω ένα φιλί στα χείλη… Η ένταση της στιγμής και το πάθος, με σπρώχνουν να ροκανίσω λιγάκι το λοβό του αυτιού σου… Σύντομα τα χέρια μας επιστρατεύονται και παίρνουν μέρος στο παιχνίδι εξερευνώντας τη σωματική διάπλαση του καθενός… Παρατηρώντας να παπαγαλίζεις τις κινήσεις μου σκέφτομαι πως ήρθε η ώρα να βγάλω κι εγώ τη μπλούζα μου…

Χρησιμοποιείς τέλεια τη γλώσσα μου για να χαϊδέψεις τρυφερά τις όρθιες και σκληρές ρόγες μου, ενώ το χέρι σου γλιστράει στη πλάτη μου, κάνοντάς με να γκρινιάζω αναστενάζοντας… Πέφτω πάνω σου και ξεκινώ να φιλώ το απαλό δέρμα του στήθους σου… Ταξιδεύω με φιλιά προς τα κάτω μέχρι που φτάνω στα σύνορα της ζώνης του παντελονιού δυο… Κοιτάζοντας σε, πάντα με πεινασμένο βλέμμα, τρίβω απαλά τη σκληρή στύση σου πάνω από το ύφασμα του παντελονιού σου… Αργότερα, το ξεκουμπώνω και τραβάω προς τα έξω τον μακρύ, σκληρό πούτσο σου, ο οποίος αβίαστα στέκεται ψηλά, ισχυρός, περιμένοντας πότε θα ρουφηχτεί από το στόμα μου…

Τον γλείφω συμβουλευτικά, πατρικά κι εσύ αρχίζεις να παραπονιέσαι λαχανιασμένος από την έκσταση… Πιπιλίζοντας τον πούτσο σου με πάθος, τον αφήνω να επιπλεύσει στην επιφάνεια των σάλιων που έχουν συγκεντρωθεί μέσα στο στόμα μου… Μ’ έναν αργό και συνάμα σταθερό ρυθμό κινώ τα δάχτυλά μου πάνω-κάτω… σε ολόκληρο το μήκος του… Το συναίσθημα που σε κατακλύζει, σε οδηγεί να με πιάσεις από τα μαλλιά ώστε να σπρώξεις τον πούτσο του πιο βαθιά στο στόμα μου… Κάθομαι με το στόμα ανοιχτό, δείχνοντας πόσο υγρός είναι ο πούτσος σου και πόσο όμορφα στάζει…

Σκυμμένος, δεν σταματάς να φιλάς το λαιμό μου… δεν σταματάς να κάνεις μασάζ στο στήθος μου… δεν σταματάς να τρίβεις το δάχτυλό σου ενάντια στην είσοδο της κωλοτρυπίδας μου… Δεν αργώ να σε ικετεύσω να μου χώσεις τον πούτσο στον κώλο… Χαμογελάς κι εγώ αφήνω να βγει από το στόμα μου μια κραυγή χαράς παρέα με τον κολοσσιαίο σε μέγεθος πούτσο σου. Η ελαφρά καμπύλη του είναι ότι πρέπει για να ερεθίσει τον προστάτη μου όταν βρεθεί βαθιά μέσα μου…

Μετακομίζω στους αστραγάλους το παντελόνι και το σλιπ μου κι εσύ αμέσως ξεκινάς καθόλου σθεναρά να σπρώχνεις τον πούτσο σου… μέσα μου… Κλαψουρίζω από ευχαρίστηση μη γνωρίζοντας τι άλλο καλύτερο μπορώ να κάνω τη στιγμή αυτή… Με αμέτρητες, προσωρινά, διεισδύσεις, με κάνεις να σείομαι ολόκληρος… Κάπου-κάπου τον βγάζεις έξω και τον αντικαθιστάς μ’ ένα από τα δάχτυλά σου… Στο τέλος απελευθερώνεις όλο το σπέρμα σου αφήνοντας ένα δυνατό ουρλιαχτό να ξεχειλίσει από το στόμα σου… Το κορμί μου στάζει από το τεράστιο φορτίο που ξεφόρτωσες, όπως και το δικό σου… από τον ιδρώτα…

Πέφτω και γλιστράω στο πάτωμα σαν δαιμονισμένος κατά τη διάρκεια εξορκισμού… Σκύβεις κι εσύ κι αρχίζεις να γλείφεις όλα τα υγρά σου από εκεί που τ’ άφησες… Πιπιλίζεις και γλείφεις, ενώ κάνεις ένεση με τρία από τα δάχτυλά σου στα κωλομέρια μου… Ασθμαίνοντας, σε κοιτώ… Κοιτώ τα τεράστια μάτια σου… Πέφτω πάνω σου, κι εσύ πέφτεις προς τα πίσω, ανάσκελα στο πάτωμα… Φιλιόμαστε με πάθος, αφήνοντας τα κορμιά μας να βουρτσίζουν το ένα το άλλο…

Με αρπάζεις σαν να είμαι ένα τίποτα, με τυλίγεις στην αγκαλιά σου σαν να μην υπάρχει αύριο και με φιλάς αποκλειστικά αφήνοντας τα σάλια σου να στάζουν στο δέρμα μου που βγάζει ατμούς από τη ζέστη του πάθους μας… Η θερμοκρασία έχει ήδη αυξηθεί, μόνο που πλέον είναι αφόρητη… όμως δεν μετανιώνω ούτε στιγμή που κατεβάσαμε τα χειμερινά ρούχα…

Advertisements