Όταν ξεκίνησα να φωτογραφίζω, πίστευα πως η φωτογραφική μηχανή είναι ένα πινέλο και το αποτέλεσμα, η φωτογραφία δηλαδή, ένας πίνακας με περισσότερο φως, με περισσότερα χρώματα και με μια πιο ρεαλιστική απεικόνιση της πραγματικότητας. Μέσα από τον φακό της φωτογραφικής μου μηχανής, χθες το βράδυ που τίποτα δεν θύμιζε πλέον καλοκαίρι, κοιτούσα το μωρό μου, τον Μιχάλη, που αντιπροσωπεύει για μένα τον τέλειο άντρα… το τέλειο αγόρι… Τον φωτογράφισα την στιγμή που ξεντυνόταν επειδή αυτός μου το ζήτησε… επειδή κι εγώ το ήθελα… πολύ… Φωτογραφίζοντάς τον, αισθάνθηκα το μεγαλείο του ηδονοβλεψία… Τα ρούχα απομακρύνθηκαν και το πάζλ της γυμνής σάρκας του σιγά-σιγά αποκαλύφθηκε… Οι γραμμές και οι καμπύλες του κορμιού του εμφανίστηκε… ενώπιον των ματιών μου… Βγάζοντας το εσώρουχό του είδα μπροστά μου την αρχετυπική εικόνα που ενέπνευσε τους προγόνους μας να δημιουργήσουν όλο αυτό το πολιτισμό για τον οποίο είμαστε σήμερα περήφανοι… την αγνή εικόνα ενός ολόγυμνου άντρα.
Χθες τη νύχτα, τον φωτογράφισα εκατοντάδες φορές, αλλά μόνο δέκα ήταν αυτές που συνέλαβαν τις στιγμές που συνήθως με καυλώνουν… Έτσι γίνεται πάντα… Όποιον φωτογράφο κι αν ρωτήσετε θα σας πει πως από το πλήθος των λήψεων που αποθήκευσε στο φιλμ ή στη κάρτα μνήμης, οι περισσότερες αποκαλύπτουν το δρόμο προς το τέλειο… το τέλειο που αποτυπώνεται δυστυχώς σε λίγες μόνο φωτογραφίες…
Τον κοιτούσα μέσα από τον φακό της μηχανής… Στην αρχή ήταν ακίνητος… άκαμπτος σαν αγγούρι, σαν ηθοποιός που εμφανίζεται στο θέατρο προτού ολοκληρώσει τις σπουδές του επειδή έτυχε να πάρει μέρος στην ίδια παρτούζα με τον σκηνοθέτη… Φοβισμένος… Βουτηγμένος στην αβεβαιότητα της γοητείας του…
Αλλά το φως μέσα στο δωμάτιο τα έλιωσε όλα… όλα…

………………..

Όταν τελειώσαμε το δείπνο, τον προκάλεσα να γίνει για μια ακόμη φορά το μοντέλο μου και να ποζάρει μιας και ήθελα όσο τίποτα άλλο να αναδείξω την ομορφιά του και να την κρατήσω για πάντα αποτυπωμένη… έστω και σ’ ένα κομμάτι επεξεργασμένου χαρτιού… Δέχθηκε… Αποκρίθηκε με χαμόγελο στις φιλοφρονήσεις μου… με βαθιές αναπνοές… με φιλιά ευγνωμοσύνης…
Του είπα πόσο όμορφος φαίνεται με τα λάδια του φαγητού πάνω στα χείλια… Του είπα πόσο ωραία είναι ντυμένος και πόσο θα ήθελα να τον δω να τα βγάζει ένα-ένα μένοντας μόνο με το εσώρουχο και αργότερα χωρίς αυτό… Του πρότεινα και κάτι άλλο που δεν δέχθηκε… Να περπατήσει γυμνός μέσα στους σκοτεινούς δρόμους της πόλης κι εγώ να τον ακολουθώ με τη φωτογραφική μηχανή στο χέρι…
Τον πυροβόλησα με φιλιά… με δεκάδες φιλιά μέσα στη κρεβατοκάμαρα… Μέσα στη κρεβατοκάμαρα που ζούμε, ντυνόμαστε και κάνουμε έρωτα τσαλακώνοντας τα σκεπάσματα… Ποζάροντας μου εξομολογήθηκε πως τα πρώτα χρόνια της εφηβείας του, κρυφά, ήταν επιδειξιομανής του υπέροχα αρρενωπού κορμιού του… του κορμιού που ακόμα και σήμερα αγαπά στα είκοσι τρία της ηλικίας του… Αναρωτήθηκε πόσα χρόνια ακόμα θα αισθάνεται περήφανος για το κορμί του… Η ομορφιά έχει μια διάρκεια ζωής, όπως όλα… Ρητά μου ομολόγησε ότι ξέρει καλά πως δεν θα έχει αυτό το κορμί για πάντα… όσα φέρνει ο χρόνος δεν μπορείς να τα σταματήσεις… Μου μιλούσε κι εγώ δάκρυζα… Στάθηκα απέναντί του με όλο το αίμα να κυλάει μέσα στις φλέβες του κορμιού μου με ταχύτητα και να μου φουσκώνει τον πούτσο σαν να είναι μπαλόνι… Χείμαρροι δακρύων άλλαζαν την θέση των φακών επαφής, εμποδίζοντάς με να διακρίνω την εικόνα του… κι όμως συνέχισα να κρατώ μπροστά στα μάτια μου τη φωτογραφική μηχανή…
Σκούπισα τα μάτια μου… Τον κοίταξα… Ζούμαρα στο πρόσωπό του… στο όμορφο πρόσωπο του που δεν είχε ούτε ένα ίχνος ατέλειας…
Ήταν και ήμουν έτοιμος…
Στεκόταν απέναντί μου φορώντας μόνο το εσώρουχό του και ανοίγοντας ελαφρά τα πόδια του σαν τον Κολοσσό της Ρόδου… Από την κορυφή του εσώρουχού του η βάλανος του πούτσου του κρυφοκοίταζε προς τα έξω… Κινούσε τα χέρια του πάνω-κάτω στο στομάχι του και γύρω από τον αφαλό του… Περίμενε να τον διατάξω να αγγίξει τον πούτσο του… Περίμενα να μου δώσει τη πόζα που θα με καύλωνε…
Τον ρώτησα αν του αρέσει όταν τον φωτογραφίζω γυμνό… Μου απάντησε με ψεύτικη αγανάκτηση… «Όχι»… Του έδειξα ένα σακάκι κρεμασμένο στις πλάτες μιας καρέκλας… Ήμουν σίγουρος πως δεν θα δεχόταν να το φορέσει… Ήξερα πως του αρέσει να είναι γυμνός… ήμουν σίγουρος πως κάτι του έχει μείνει από την επιδειξιμανία των πρώτων εφηβικών του χρόνων… Μου το είχε αποδείξει αρκετές φορές μέχρι σήμερα… Ο τρόπος που ντύνεται… που φλερτάρει όλα τα φύλα με το κορμί του… το είχα προσέξει…
Μου χαμογέλασε με αθώο ύφος… Αν δεν του άρεσε να ποζάρει γυμνός, υπέθεσα, πως δεν θα βρισκόταν τώρα εδώ… μαζί μου… απέναντί μου…
Πέντε λεπτά αργότερα ήταν εξίσου καυλωμένος μ’ εμένα… Ένα ζωντανό φετίχ… Η λέξη επιδειξιμανία έπρεπε να είχε γραφτεί πάνω στο δέρμα του… Εξέθεσε τα πάντα στο βλέμμα μου… τα πάντα… ταυτόχρονα… Η ανάγκη μου, η ανάγκη του, οι επιθυμίες μας φανερώθηκαν μέσα από το διάφανο σπέρμα που έσταξε από την άκρη του πούτσου του…
Ακόμη και πίσω από τον φακό της φωτογραφικής μηχανής αισθάνθηκα πως μπορούσα να τον αγγίξω…
Ν’ αγγίξω τον πούτσο του… τον καυτό, υγρό… πούτσο του…
Να γλύψω τη σταλαγματιά του σπέρματός του…

………………..

Ήμουν ένας ηδονοβλεψίας απέναντι σ’ έναν επιδειξιομανή…
Η φωτογραφική μου μηχανή ήταν τα ρούχα μου… ο τοίχος μου μεταξύ του κορμιού του μωρού μου και του δικού μου κορμιού…
Πίσω από τη φωτογραφική μηχανή είχα την αίσθηση της ασφάλειας…
Πίσω από τη φωτογραφική μηχανή υπήρχε ένας όμορφος, επικίνδυνος κόσμος…

………………..

Για μια στιγμή μου πέρασε από το μυαλό πως ήμουν ένας διεστραμμένος κρυμμένος πίσω από μια φωτογραφική μηχανή… Τον πρόσεχα… Τον παρατηρούσα… Παρατηρούσα το λαμπύρισμα της βαλάνου του πούτσου του… Παρατηρούσα το χέρι του που σκούπιζε το σπέρμα και το άπλωνε πάνω στο στομάχι του… κοιτάζοντάς με… κοιτάζοντας τον φακό… Το μέγεθος του πούτσου του αυξήθηκε… δικαιωματικά… επεκτάθηκε σαν να ήθελε να γίνει γέφυρα και να με φτάσει… Αυξήθηκε κι έμεινα να κοιτώ την κατεύθυνση του πούτσου του… προς τα πάνω… ψηλά… σαν να ήξερε τι θέλει από εμένα… Λαχανιάζοντας του είπα ότι είναι πανέμορφος… Ήξερε πως του έλεγα την αλήθεια… Άφησε τα χέρια του να κινηθούν… πάνω-κάτω… στα μπούτια του… Δεν κοιτούσε πλέον τον φακό… Κοιτούσε εμένα… Τα μάτια μου… Το ανεβοκατέβασμα του στήθους μου… Τη διέγερση του πούτσου μου μέσα από το παντελόνι μου… Τα μάτια του κυμάτιζαν πάνω-κάτω… στο κορμί μου προσπαθώντας να μη τα πιάσω… Σαν να πίστευε πως έχω σταματήσει να τον φωτογραφίζω… Σαν να μην ήμουν εκεί… σαν να ήμουν αόρατος…
Πίεζε τη γλώσσα του στα μπροστινά του δόντια γνωρίζοντας πόσο πολύ με καυλώνει αυτή η εικόνα… Πίεζε την γλώσσα του και τα δόντια του ήταν κοφτερά σαν μαχαίρι… Πόσο ήθελα να την δαγκώσω κι εγώ!

………………..

Κινήθηκα κοντά του… γύρω του και αισθάνθηκα να ζαλίζομαι… σαν να είχα ανέβει στη μπαλαρίνα του λούνα-παρκ που ανέβαινα όταν ήμουν μικρός… Μου ζήτησε να γδυθώ κι εγώ… Τον ρώτησα… «Γιατί;»… Μου απάντησε… «Έτσι πρέπει…».
Πρέπει…
Άφησα τη φωτογραφική μηχανή και κάθισα στην άκρη του κρεβατιού… Δίπλα του… Οι ρόγες του στήθους του ήταν εξίσου σκληρές με τον πούτσο του που το ύψος του δημιουργούσε μια σκιά από το πάτωμα μέχρι την μασχάλη του… Ξαναπήρα την φωτογραφική μηχανή στο χέρι για να αποτυπώσω την εικόνα αυτή…
Με κοιτούσε επίμονα χαμηλά… ήξερα πως μπορούσε να δει τον σηκωμένο πούτσο μου που κρυβόταν πίσω από τα υφάσματα του παντελονιού και του εσώρουχου μου… Κοιτώντας με, δάγκωνε τα χείλια του και άφηνε τα δάχτυλά του να τρέξουν πάνω στο στήθος του ολοκληρώνοντας την στύση των ρογών του… Τότε μου ήρθε η ιδέα να με γδύσει μόνος του κι εγώ να τον φωτογραφίζω… Μου χαμογέλασε… Αργά, αισθησιακά… αλλά με βεβαιότητα γλίστρησε προς το μέρος μου ακουμπώντας τα χέρια του πάνω στον πούτσο μου…
Γιατί να είναι τόσο βιαστικός; Τον παρακάλεσα να μη βιάζεται για να προλαβαίνω να φωτογραφίζω κάθε στιγμή… Κύλησε τα χέρια του πάνω στον διογκωμένο μου πούτσο… Κύλησε τα χέρια του… τα δάχτυλά του… Το χαμόγελό του ήταν τόσο γενναιόδωρο… καθόλου προσποιητό… και τα χείλια του… τα χείλια του ήταν τόσο υγρά… Άνοιξε το φερμουάρ του παντελονιού μου και τράβηξε τον πούτσο μου έξω τινάζοντάς τον πάνω-κάτω… Με παλμό… Με ένταση… αφήνοντάς με έκπληκτο για το πόσο όμορφα φέρεται σ’ έναν πούτσο… Του έσκασα ένα φιλί στο μάγουλο…

………………..

Άφησα τη φωτογραφική μηχανή για να βγάλω τη μπλούζα μου… τα δάχτυλά του βρισκόταν ένα βήμα πριν τραβήξουν το εσώρουχό μου προς τα κάτω… Ξαναέπιασα τη φωτογραφική μηχανή… Πρόσεξα τα μάτια του… έλαμπαν σαν να έκρυβαν μέσα τους τον ήλιο… έλαμπαν σαν να είχε ξεχαστεί ο ήλιος του καλοκαιριού μέσα τους… Φωτογράφισα τον πούτσο μου που γλίστρησε έξω από το εσώρουχό μου… σκληρός και κυρτός… σαν να ακολουθούσε τη πορεία του φωτός των ματιών του… βάλανος του πούτσου μου είναι ήδη υγρή… αστραφτερή… Το μωρό μου κοίταζε επίμονα τον πούτσο μου… την δραστηριότητά του… τις κινήσεις, τις μετακινήσεις του σε σχέση με τα αρχίδια μου…
Κοιτάζαμε ο ένας τον άλλο…
Με το βλέμμα μου προσπαθούσα να καταρρίψω τα χέρια του… να συλλάβω τα ανήσυχα δάχτυλά του που γλιστρούσαν πάνω-κάτω στον πούτσο του… παιχνιδιάρικα… Ξαφνικά, αισθάνθηκα τον πούτσο μου να τον τυλίγει μια καυτή υγρασία… η υγρασία των χειλιών του… Δεν του είπα τίποτα και συνέχισα να φωτογραφίζω… Το μωρό μου συνέχιζε να μου παίρνει πίπα ρουφώντας μου τον πούτσο με δύναμη χωρίς να τον καθοδηγώ… χωρίς να είναι καν υποχρεωμένος… Κάνοντας ζουμ, ακούω τη μουσική που βγάζει το στόμα του έχοντας χωμένο τον πούτσο μου μέσα του… Το φλας τρεμόσβηνε φωτίζοντας μια το πρόσωπό του… μια το πρόσωπό μου… τα μάτια του… τα μάτια μου…

………………..

Ένιωσα τα πόδια μου αδύναμα… σαν να μην μπορούσαν να με στηρίξουν… Το μωρό μου συνέχισε να παίρνει διαδοχικά στο στόμα του τον πούτσο και τα αρχίδια μου… να τα χώνει… να τα τραβάει έξω… εξετάζοντας πάντα τα μάτια μου… ποζάροντας αισθησιακά στο φακό της φωτογραφικής μηχανής… Ένιωσα τα άκρα μου να παραλύουν καθώς το στόμα του συνέχισε να αναρριχάται κατά μήκος του πούτσου μου… Κρατώντας τη φωτογραφική μηχανή με το ένα χέρι, άφησα το άλλο χέρι να κυλήσει πάνω στο κορμί του… πάνω στη πλήρη στύση του πούτσου του περιβάλλοντάς τον… Στηρίχτηκα στον αγκώνα μου και πήρα θάρρος να προχωρήσω… αγγίζοντας τα πόδια του… τα μπούτια του… τις μπούκλες του… Προχώρησα ένα βήμα παραπέρα αγγίζοντας το υπόλοιπο τμήμα του πούτσου μου που δεν είχε βάλει στο στόμα του… Έχυσα στο στόμα του… Έχυσε στο κορμί μου… Μετά την εκσπερμάτιση έσκυψα και πήρα τον πούτσο του στο στόμα μου… Τον ρούφηξα και τίναξα την γλώσσα μου πάνω του ώστε να τον στεγνώσω… Το μωρό μου αναστέναξε… Έχοντας το στόμα μου ευρέως ανοικτό προσπάθησα να του χαμογελάσω ακουμπώντας τον πούτσο του σαν να είναι τσιγάρο ανάμεσα στα χείλια μου… Η γεύση του σπέρματος του ήταν πικρή σαν δηλητήριο… Η γλώσσα και τα χείλια μου μούδιασαν… Οι μπούκλες του τινάχτηκαν στον αέρα απελευθερώνοντας όλη την έντασή του… Μια στιγμή… ένα στιγμιότυπο που δεν κατάφερα να αποτυπώσω…

………………..

Έχω δει τόσα όμορφα πράγματα στη ζωή μου… ανδρικά κορμιά κολασμένα στα πεζοδρόμια και στα σαλόνια… μα κανένα σαν αυτό του μωρού μου… Μετά από τριάντα χρόνια και… κατέληξα στο συμπέρασμα πως το μωρό μου είναι ο τέλειος άντρας από όλες τις πλευρές… εσωτερικά και εξωτερικά… Αυτό που πάντα με ενδιέφερε και με ενδιαφέρει είναι η εσωτερική ομορφιά και όχι τόσο η εξωτερική… Η εξωτερική ομορφιά είναι σαν ένα όνειρο… διαρκεί λίγο… είκοσι δευτερόλεπτα ή είκοσι λεπτά ή είκοσι χρόνια… διαρκεί λίγο… μια στιγμή…
Όπως μια πινελιά σ’ ένα πίνακα ζωγραφικής
Όπως μια φωτογραφία…

Advertisements