Γλιστρώ σαν αίλουρος μέσα στο μπάνιο γνωρίζοντας ότι έχει μπει για να κάνει ντους… Ρίχνοντας ένα πρόχειρο βλέμμα βρίσκω τη θέση κάτω από τη ντουζιέρα κενή… Ανήσυχος στρέφω το βλέμμα μου γύρω-γύρω… Μένοντας ακίνητος στη θέση μου, τον βρίσκω να στέκεται μπροστά στον καθρέφτη και να θαυμάζει το σώμα του… Το ίδιο κάνω κι εγώ. Σαγηνεύομαι από τους ευρείς ώμους του και το μυώδες στήθος του…Το βλέμμα μου κατεβαίνει σε όλες τις γραμμώσεις του κορμιού του και φτάνοντας στους κοιλιακούς του, αναπαύομαι… Η εικόνα του κάνει το κορμί μου να πονάει από την καύλα… Αισθάνομαι σαν κιθάρα ακούρδιστη… Θέλω να βρεθώ στα χέρια του και να παίξει μαζί μου… Ένα αίσθημα έντονης λαχτάρας και επιθυμίας κατακαίει τα σωθικά μου… Χρειάζομαι τους χυμούς του για να σβήσω τη φωτιά…

Τον ακούω να ψιθυρίζει τους στίχους ενός τραγουδιού… σαρκικού, μυστικού πόθου… Κρατάει το σαμπουάν στο χέρι του ως μικρόφωνο και υποδύεται τον τραγουδιστή… Εγώ, ως κοινό, έχω απορροφηθεί από κάθε λέξη που βγαίνει από τα χείλη του… Είναι ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια… Η μελωδία του συχνάζει στα αυτιά μου κάθε φορά που η καρδιά μου χτυπάει δυνατά παράγοντας έναν ήχο όμοιο μ’ αυτό του έλικα… Ξαφνικά, νιώθω έντονα την επιθυμία να τον προσεγγίσω…

Μπαίνω μέσα… Τον πλησιάζω… Μαγεμένος από το δελεαστικό θέαμα του κορμιού του, στηρίζω το πρόσωπό μου στον ώμο του… Μ’ ένα ζεστό φύσημα μετακινώ έστω και ελάχιστα τις άκρες των μεταξένιων του μαλλιών… Κάνω την δεύτερη φωνή… τραγουδώ απαλά και τρυφερά στο πλάι του… Γινόμαστε ένα τέλειο ντουέτο. Η χροιά της φωνής του με υπνωτίζει. Εκφράζω με τη στάση μου την επιθυμία μου να παραμείνω κλειδωμένος στην παθιασμένη αγκαλιά του… για πάντα…

«Δεν είναι το τραγούδι που σου αρέσει;», με ρωτάει και στρέφοντας το πρόσωπό του προς το δικό μου ρίχνει μια ματιά… έντονη… Τον κοιτώ, χαμογελώντας… ονειροπόλα…

«Αυτό είναι…», του λέω αναστενάζοντας και σφίγγω με τα χέρια μου τη μέση του…

Πλησιάζω το πρόσωπό μου στο δικό του έτσι ώστε να μπορώ να χαϊδεύω τα χείλια του δίνοντας του ταυτόχρονα παθιασμένα φιλιά…

«Ξέρεις πόσοι μισούν αυτό το τραγούδι;», με ρωτάει…

«Αδιαφορώ…», του απαντώ…

Ένα ήσυχο γέλιο ξεφεύγει από τα χείλια του…

Βουρτσίζω τα χείλη του με τα δικά μου. Μπορώ να αισθανθώ την ανάσα του, ζεστή, να χαϊδεύει το πρόσωπό μου… Κλείνω τα μάτια μου και τον φιλώ, αφού πρώτα εντοπίσω τα σαρκώδη χείλη του με την άκρη της γλώσσας μου…

«Γι’ αυτό θα είναι για πάντα το δικό μας τραγούδι… Επειδή δεν αρέσει στους άλλους…», του λέω…

Τρίβει απαλά τη μύτη του πάνω στη δική μου και στη συνέχεια, ανοίγει σιγά – σιγά τα πόδια του και με φέρνει ανάμεσά τους… Χουφτώνει το πρόσωπό μου, χαμηλώνει το κεφάλι του, και μου δίνει ένα βαθύ, παθιασμένο φιλί… Η γλώσσα του, σχολαστικά, αναζητά την άνεση του δικού μου στόματος… Το χέρι του χαϊδεύει το μάγουλό μου, μετά τους ώμους μου, μετά διπλώνεται γύρω από τη μέση μου… Με τραβάει ακόμα πιο κοντά του… Νιώθω το κορμί μου να έχει απορροφηθεί από το δικό του…

Τα υγρά χείλια του αφήνουν στο στόμα μου σάλια… ένα ξεχωριστό, ζεστό μονοπάτι από σάλια που ρέουν στο λαιμό μου… Τα χέρια του, κινούμενα επιδέξια, προσπαθούν να μου βγάλουν τα ρούχα… Γέρνω το κεφάλι μου προσφέροντας του τον λαιμό μου για φιλιά… Αισθάνομαι τη γλώσσα του να γλιστράει, να μην μένει ήσυχη, να κινείται σκόπιμα προς τα κάτω… Αισθάνομαι τη γλώσσα του να βασανίζει τις σκληρές ρόγες μου και να βρίσκει καταφύγιο στο ανάχωμα του λάστιχου του σλιπ μου… Ένας αυθόρμητος αναστεναγμός βγαίνει από το στόμα μου… Ενώνω τα χέρια μου και τα ακουμπώ στους ώμους του… Τα πολύ περιποιημένα νύχια μου σκάβουν βαθιά τη σάρκα της πλάτης του… Το κορμί μου πιάνει φωτιά… Μια φωτιά πάθους…Τον χρειάζομαι επειγόντως μέσα μου, όχι για κανένα άλλο λόγο, μόνο για να μου σβήσει τη φωτιά…

Τα κορμιά μας συγχωνεύονται σαν τράπεζες λίγο πριν την διάλυση τους… Τα χέρια του γλιστρούν ομαλά στα στρογγυλεμένα κωλομάγουλά μου, τα οποία και μου ανοίγει, χωρίζοντας ελαφρά τα πόδια μου… Τα δάχτυλά του ανιχνεύουν τα μοτίβα των τοιχωμάτων της κωλοτρυπίδας μου και χάνονται βαθιά… σιγά-σιγά… μελετημένα… Ατενίζω με προσήλωση τα υπέροχα, τεράστια μάτια του και χαμογελώ ζεστά καθώς ακούω την απότομη αλλαγή της αναπνοής του… Νιώθω τα δάχτυλα του ενός του χεριού να χαϊδεύουν απαλά τον πούτσο μου και τα άλλα να βυθίζονται στην υγρασία της κωλοτρυπίδας μου…

«Πάμε να κάνουμε μπάνιο;», του προτείνω…

Όρθιοι, κάτω από το νερό, αντιμετωπίζουμε ο ένας τον άλλο… Φιλώ τρυφερά το στήθος του κυνηγώντας το νερό που κυλάει πάνω του… Νιώθω τον πούτσο μου να κάνει άλματα προς τα πάνω, αλλά δεν τον κοιτώ για να μη μπω σε διαδικασία να τον συγκρίνω με τον δικό του πούτσο… με τον δικό του τεράστιο πούτσο… Γονατίζω και τον πειράζω με τη γλώσσα μου… τον γλείφω με προσήλωση, τον δαγκώνω παιχνιδιάρικα με τη γλώσσα μου… Καθώς τον ακούω να βογκάει με ευχαρίστηση, ανακατεύω τα αρχίδια του στη παλάμη του χεριού μου σαν να είναι ζάρια…

Με ζήλο γλείφω κατά μήκος τον πούτσο του… από το κεφάλι μέχρι τη βάση… σιγά-σιγά… Γλείφω τη ζεστή, μεταξένια απαλότητα του δέρματός του που απορροφά όλο το νερό και πιπιλίζω την βάλανό του ενθαρρύνοντας την για αργότερα που θα χρειαστεί να μπει άκαμπτη μέσα μου… Δέχομαι την πρόωρη εκσπερμάτισή του σαν τραγούδι που τελειώνει ξαφνικά… Ως ακροατήριο τον χειροκροτώ δυνατά… Τα μάτια μας συναντιούνται…

«Είσαι έτοιμος για ένα encore;», τον ρωτάω…

Advertisements