Αργό βάδισμα…

Το οινόπνευμα έχει δηλητηριάσει τις φλέβες μας.

Αναμιγνύεται εύκολα η βότκα με το αίμα όταν πρέπει ν’ αλλάξει η διάθεση

και το μυαλό μεθάει επίσης εύκολα δημιουργώντας ένα ομιχλώδες σκηνικό με ευχάριστες -ευτυχώς- αναμνήσεις

Στο μακρύ διάδρομο που διασχίζουμε

ανοιγοκλείνουμε μια-μια τις πολλές πόρτες, που περιέχουν ιστορίες,

μέχρι να καταλήξουμε στο δωμάτιό μας

χωρίς καμία συζήτηση, πέρα ​​από την κατανόηση των πράξεων μας

«Είσαι πολύ ωραίος απόψε…», του λέω

 και κάνω τη γροθιά μου γραβάτα γύρω από το λαιμό του γραβάτα, ξεκλειδώνοντας τις αντιστάσεις του

Τραβώντας τον προς το μέρος μου φυτεύω ένα φιλί στα χείλη του και γλιστρώ τη γλώσσα μου στο στόμα του

κλείνοντας  ταυτόχρονα την πόρτα

Είναι αξιοθαύμαστο πόσο υπάκουοι σαν κατοικίδια ζώα γινόμαστε μπροστά στην ερωτική επιθυμία…

Καθώς τα χείλη μου απομακρύνονται από τα δικά του, νιώθω τα χέρια του να μου βγάζουν τα ρούχα, πρώτα το πουκάμισο, έπειτα το παντελόνι

Προτού καλά-καλά συνειδητοποιήσω τι γίνεται, νιώθω τον πούτσο μου να γίνεται μούσκεμα από τη γλώσσα του

Οι αναστεναγμοί μου εισβάλουν στην εμβέλεια που έχουν συνηθίσει τα αυτιά του ν’ ακούνε

και οι ήχοι τους είναι αρκετοί για να φτιάξουν μια ερωτική ατμόσφαιρα

Τα χέρια μου αγκαλιάζουν το κεφάλι του καθώς αρχίζω να γαμάω το στόμα του

Τα χέρια του δίνουν ηχηρά χαστούκια στον κώλο μου

Νιώθω έτοιμος να εκραγώ

Νιώθω τα χείλη του έτοιμα ν’ αντλήσουν τους χυμούς μου

Μα ξαφνικά… σταματάει αυτό που κάνει, σηκώνεται και πηγαίνει στο μπάνιο

αφήνοντας με, με μια στύση σκληρή σαν την πέτρα

να μου δείχνει ποιο δρόμο πρέπει ν’ ακολουθήσω σαν ράβδο αρχαίου μάντη.

Τρέχω κι εγώ στο μπάνιο…

«Τόσο πολύ διψούσες…;», με ρωτάει

Κοιτώ τα μάτια του με λαχτάρα…

«Αν είναι να μου προσφέρεις το δικό σου νερό, ναι, διψώ…», του απαντώ…

Η νύχτα μετατρέπεται σε αυγή.

Μια νέα ημέρα ξημέρωσε.

Advertisements