Είμαι κουρασμένος, αλλά το κορμί μου αντιστέκεται σθεναρά στον ύπνο.. εξαιτίας σου… Ξέρεις πάντα τι πρέπει να κάνεις… Ξαπλώνω μπρούμυτα και αισθάνομαι τα χέρια σου να καίνε το δέρμα μου καθώς με αγγίζεις… Ενδίδω στο χάδι σου… Καθώς μου κάνεις μασάζ στη πλάτη, το μυαλό μου περιπλανιέται… προχωρά τόσο πολύ οργανώνοντας τις σκέψεις μου… Το μυαλό μου μπορεί να επεξεργαστεί δεκάδες σκέψεις μέσα σ’ ένα δευτερόλεπτο… Κάποιες σκέψεις γίνονται λέξεις τις οποίες πρέπει να σου πω, αλλά διστάζω… Προτιμώ να σου τις πω αύριο που θα έχω περισσότερο ελεύθερο χρόνο ν’ ασχοληθώ μαζί σου…
Μου ζητάς να γυρίσω ανάσκελα και να κρατήσω τα μάτια μου κλειστά… Τα χέρια σου κινούνται προς το πρόσωπό μου… Τρέχεις τα ακροδάχτυλά σου στις γραμμές του προσώπου μου… επισημαίνεις το σχήμα των φρυδιών μου… το περίγραμμα του σαγονιού μου… Οι σκέψεις συνεχίζουν να με κυριεύουν…
Θέλω να σου πω κάτι, να σου μιλήσω… αλλά κάτι με κρατάει πίσω… Τι είναι αυτό; Φόβος… Φόβος για τη προστυχιά των λέξεών μου; Φόβος μήπως και χάσω λεπτά ύπνου ερωτοτροπώντας μαζί σου ασύστολα; Είναι ίσως το ότι ντρέπομαι να ομολογήσω πόσο κουρασμένος αισθάνομαι… Ψάχνω τρόπους να ξεφύγω, τον υποδυθώ έναν τύπο άντρα που δεν είμαι και δεν ξέρω πώς να τα καταφέρω…

«Φαίνεσαι κουρασμένος…», μου λες

Κρατώ την αναπνοή μου μέσα στο στήθος μου… Το συμπέρασμά σου με πιάνει απροετοίμαστο… Πως με κατάλαβες; Είσαι πάντα τόσο εύστοχος, πολύ καλός στο να με ψυχολογείς… Άραγε, έχω μια πιθανότητα να κοιμηθώ; Πες μου… Ή θα επωφεληθείς αυτής της ευκαιρίας; Πες μου… Μη με κρατάς σε αγωνία… Παραμένω ακόμα στη σιωπή ενώ χαϊδεύεις το πρόσωπό μου… Πες μου… Πες μου πως το να καταλαβαίνεις τι μου γίνεται είναι μέρος των ικανοτήτων σου… Πες μου να σε χαρώ… ΠΕΣ ΜΟΥ…
Αποσύρω τη σιωπή… Ξαπλώνεις ανάσκελα, ακριβώς δίπλα μου… Παίρνεις το χέρι μου και το τοποθετείς στο στήθος σου. Είναι μια πράξη αγάπης… της αγάπης μας… Τα βλέφαρά μου βαραίνουν από τη νύστα… Θαρρώ ότι ο ύπνος με ζήλεψε και με παίρνει μακριά από σένα… Το παλεύω… Όχι, δεν θα κοιμηθώ… Περιμένω να μου πεις όλα αυτά που επιθυμώ, τις σκέψεις σου…
Πες μου…
Καλά, μη μου λες… Έτσι κι αλλιώς είμαι κουρασμένος…
Τι περιμένεις να μου μιλήσεις;
Δεν ξέρω…

Τίποτα…

Ο ύπνος με παίρνει… Ίσα-ίσα που μπορώ να θυμηθώ τις λέξεις που άφησες πίσω σου… στα αυτιά μου… Θα σε ρωτήσω ξανά μόλις ξυπνήσω…

Advertisements