Έχοντας την ευκαιρία να τον φωτογραφίζω στο σκοτάδι, θαυμάζω ταυτόχρονα το σώμα του μέσα από την οθόνη του τηλεφώνου μου. Τον βλέπω να κυλιέται νωχελικά στα σκεπάσματα σαν μια γάτα που αναζητά την καλύτερη θέση στον ήλιο. Τα κεριά τρεμοσβήνουν στην παραμικρή απειλή του αέρα, αλλά δεν μου περνάει από το μυαλό η σκέψη να σηκωθώ και να κλείσω την μπαλκονόπορτα. Έχω αυξήσει επίτηδες τον ήχο της τηλεφωνικής συσκευής γιατί ξέρω ότι αυτό το ψευδές κλικ του κλείστρου μιας φωτογραφικής μηχανής τον ενθουσιάζει αν όχι περισσότερο, τόσο όσο εμένα.

Σκαρφαλώνω πάνω του, ψάχνοντας να βρω την κατάλληλη θέση, τη σωστή γωνία… Η γύμνια του αποσπά την προσοχή μου. Καθώς τον κοιτάζω, θαρρώ πως μπορώ να αισθανθώ τη ροή του αίματος μέσα στο σώμα του. Καυλώνω. Αρκεί ν’ απλώσω το χέρι μου και να τον αρπάξω σαν να είναι φρούτο πάνω σ’ ένα δέντρο. Το βλέμμα του παραμένει παιχνιδιάρικο. Όταν τραβάω την επόμενη φωτογραφία, το χαμόγελο έχει εγκατασταθεί για τα καλά στο πρόσωπό του. Τοποθετώ ένα από τα δάχτυλά μου στο στόμα του. Αμέσως τα χείλη του τυλίγονται γύρω – γύρω… Γελάω. Συνειδητοποιώ πόσες χιλιάδες φορές έχω δει αυτή τη φωτογραφία…

Μετακινώ το ενδιαφέρον μου χαμηλά… στο στομάχι του… Είναι πολύ σκοτεινά, υπερβολικά σκοτεινά για να βλέπω, μπορώ όμως να αισθανθώ το δέρμα του, την απαλότητα του δέρματός του και μπορώ ν’ ακούσω τους πρώτους αναστεναγμούς που βγαίνουν από το στόμα του. Για μια στιγμή αναρωτιέμαι για πόση ώρα ακόμη θα μπορώ να κρατώ το τηλέφωνο με το ένα χέρι. Συνεχίζω να τον κοιτώ, αλλάζοντας φίλτρο και αυξάνοντας το φωτισμό…

Σύντομα, θάβομαι στην αγκαλιά του… Το τηλέφωνο σωριάζεται στο κρεβάτι, ξεχασμένο… Τα χείλη του είναι μισάνοιχτα. Το σώμα μου συνθλίβει το δικό του. Μπορώ να αισθανθώ την ικανοποίηση κάθε ίντσας του κορμιού του που αγγίζουν τα δάχτυλά μου. Το πιο εύκολο, τη συγκεκριμένη στιγμή, είναι να τον φιλήσω, θαυμάζοντας τις απλές απολαύσεις να μειώνονται οι αποστάσεις των χειλιών μας, να μπερδεύονται οι γλώσσες μας πότε στο στόμα του ενός και πότε στου άλλου… λίγο πριν αρχίσουμε πραγματικά να γαμιόμαστε…

«Σ’ αγαπώ…», ψιθυρίζω και το χέρι μου κινείται ενστικτωδώς στο κορμί του. Καθώς κλείνει τα μάτια του, συνειδητοποιώ ότι και οι δυο βρισκόμαστε σε μια κατάσταση που δεν επιτρέπει πλέον καμία σκέψη…

Advertisements