Όταν τα γέλια πάνε να γίνουν πιο ηχηρά,

ξεκινάμε από κοινού ν’ ανταλλάσσουμε φιλιά κάτω από μια ελιά,

τον κορμό της οποίας στολίζουν σκαλιστές αναμνήσεις από ζευγάρια που στάθηκαν εδώ πριν από εμάς.

Υποβάλλομαι στη μαγεία του έντονου βλέμματός σου

έχοντας τα χέρια μου στα πλευρά σου.

Το δέρμα σου μυρίζει αγριοκαρυδιά και αλάτι

Θυμάμαι εκείνες τις καλοκαιρινές βραδιές μας στις αμμώδεις παραλίες

που διαγωνιζόμαστε ποιος θ’ αποπλανήσει πρώτος τον άλλο.

Φιλώ τους αναστεναγμούς σου και τα “Αγάπα με” που λες, με πάθος.

Ξέρεις, τα φιλιά δεν λένε ποτέ ψέματα.

Τα χείλη σου είναι το ναρκωτικό μου…

Είμαι ένας εξαρτημένος…

Δεν το πιστεύεις;

Ιδού: Τα χείλη μας εφάπτονται ξανά…

νοικοκυρεμένα…

Καταπίνω μικρές γουλιές από το σάλιο σου

Για μένα, το στόμα σου είναι ένα ποτήρι που ποτέ δεν θ’ αδειάσει

Τα χείλη μου γράφουν πάνω στα δικά σου

τη συμμετρία της ποίησης

με στίχους αμαρτωλά τρυφερούς… ξεδιάντροπα σκληρούς

ξεπληρώνοντας τη λαχτάρα μου για σένα

Τα δάχτυλα μου χτενίζουν τα μαλλιά σου

όσο τα φιλιά μου βουρτσίζουν την καρδιά σου

Η μελωδία τους ενορχηστρώνεται με τους ήχους της φύσης

που γιορτάζει για σένα και για μένα

Φιλί το φιλί, τα χείλη μας γίνονται ένα είδος καμβά που δεν χορταίνεις να εργάζεσαι πάνω του

Τα δάχτυλά μας αναλαμβάνουν να γράψουν όσα τα χείλη δεν μπορέσουν να πουν

Οι αναστεναγμοί περνούν από το στόμα μου στο δέρμα σου

καθώς το φεγγάρι μας κρατάει το φανάρι και τούτη τη φορά…

Advertisements