Χύνει το γλυκό, κόκκινο κρασί στο κρυστάλλινο ποτήρι με τα επιδέξια, μακριά του δάχτυλα

Τα μάτια του κοιτάζουν τα μάτια μου.

Ξέρει ότι μπορεί να παίζει μαζί μου με την ίδια ευκολία που παίζει την κιθάρα του…

Η βραχνή, χαμηλή φωνή του δημιουργεί ένα είδος μουσικής με σκοπό να χορεύει αποκλειστικά και μόνο η καρδιά μου

Μου ψιθυρίζει ερωτόλογα που ανταλλάσσουν συνήθως οι ερωτευμένοι την πρώτη τους μέρα, σαν μόλις χθες το βράδυ να γνωρίσαμε τον έρωτα…

Η εκφορά του λόγου του επιτρέπει σε κάθε σκέψη μου να γίνει λαχτάρα, να αποφυλακιστεί από την καρδιά και το μυαλό, να τρέξει σαν άγριο άλογο…

Τα μάτια του φωτίζουν τη νύχτα…

Βλέπω το τέλεια γραμμωμένο κορμί του να κινείται προς το μέρος μου…

Η τελετουργία της αγάπης μπορεί να διαρκέσει πολύ…

Χρειάζεται υπομονή.

Τα φιλιά, σε συνδυασμό με το κρασί, μπορούν να μας οδηγήσουν σε επικίνδυνους δρόμους χωρίς επιστροφή…

Τα θέλω μας και όλα όσα χρειαζόμαστε, ανεβάζουν τη διάθεση μας.

Ένα απλό άγγιγμα μπορεί να δημιουργήσει μια φωτιά…

Θα γνωρίζουμε καλά τη φρενίτιδα που προκαλεί το ανεξέλεγκτο πάθος.

Δεν υπάρχει χόρταση στην ερωτική πείνα

Αν ο έρωτας ήταν ψυγείο, η πόρτα του θα ήταν συνέχεια ανοιχτή για να τσιμπάμε, για να μην έχουμε άδειο το στόμα…

Στέκομαι και θαυμάζω το κορμί του…

Η θερμοκρασία έχει αγγίξει το όριο της ζέστης όταν δυο άνθρωποι γίνονται ένα…

… αργά και εύκολα…

Έχουμε όλη τη νύχτα μπροστά μας…

“Είσαι δικός μου και είμαι δικός σου”, του λέω…

Σφραγίζει το στόμα μου μ’ ένα τρυφερό φιλί…

Advertisements