Το μωρό μου κι εγώ είμαστε ξαπλωμένοι στο κρεβάτι, τα σχέδια του σπιτιού που σχεδίαζα να αγοράσω σχισμένα… εκατοντάδες κομματάκια χαρτιού κομμένα… όνειρα χαμένα… μου αρκεί που έχω το μωρό μου πλάι μου… μαζί μου… για όσο περισσότερο μπορέσω… Το κορμί μου έχει την ίδια θερμοκρασία με τη δική του, αυτό είναι προφανές… Στηρίζομαι στον αγκώνα μου και τον κοιτώ…

Αλέξανδρος: Μου άρεσε που μου έκανες έρωτα τόσο τρυφερά… τόσο όμορφα.
Μιχάλης: Πως αλλιώς θα μπορούσα να ξεπληρώσω την αναμονή σου; Δεν ήθελα να σε πιέσω, φαινόσουν τόσο αδύναμος… Ήθελα να υπάρχει πάνω στο κρεβάτι μόνο το κορμί σου και το κορμί μου… η αγάπη μου και η αγάπη σου… το πάθος μου και το πάθος σου… Όλα αυτά αν τα ανακατέψουμε, δεν χρειάζεται τίποτα άλλο… Πως σου φάνηκε;
Αλέξανδρος: (χαμογελώ)
Μιχάλης: Έχεις υπέροχο σώμα… το πιο όμορφο σώμα που έχω δει…
Αλέξανδρος: Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που κοιτάς σε κάποιον; Σε μια γυναίκα;
Μιχάλης: Είσαι σοβαρός; Τι να κοιτάξω σε μια γυναίκα; Αλέξανδρε, κοίταξέ με… κοίταξέ με στα μάτια… Πιστεύεις πως θα μπορούσα να σε αφήσω ποτέ για μια γυναίκα;
Αλέξανδρος: Εσύ το είχες πει κάποτε… αν θυμάσαι…
Μιχάλης: Μου είναι δύσκολο να απαντήσω… Ειλικρινά;
Αλέξανδρος: Ναι.
Μιχάλης: Τα βυζιά της και μετά τα μαλλιά της… Ευχαριστήθηκες;
Αλέξανδρος: Σε μένα τα μαλλιά μου κοίταξες;
Μιχάλης: Σ’ εσένα; Τα μάτια σου… Μου αρέσει να κοιτώ τον άλλον στα μάτια… μου αρέσουν τα δικά σου μάτια… Έχεις τα ομορφότερα μάτια του κόσμου… Εντάξει… Σου απάντησα.
Αλέξανδρος: Αν σου έλεγα να με αγγίξεις για μια φορά… για μια τελευταία φορά… Να με αγγίξεις σ’ ένα μόνο σημείο του κορμιού μου… Ποιο θα ήθελες να είναι το σημείο αυτό;
Μιχάλης: Μου κάνεις πολύ δύσκολες ερωτήσεις, Αλέξανδρε… Χμ, δεν ξέρω… Ίσως θα επέλεγα να σου δώσω ένα παθιασμένο φιλί στα χείλια ή στο μάγουλο. Δεν ξέρω… δεν το έχω σκεφτεί… (μικρή διακοπή). Εσύ; Για πες μου εσύ κύριε που μόνο ερωτήσεις θέλεις να κάνεις… Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που παρατηρείς σε έναν άντρα;
Αλέξανδρος: Τον κώλο (γελώ)
Μιχάλης: Ο κώλος δεν φαίνεται από μπροστά…
Αλέξανδρος: Κάνω στροφές γύρω-γύρω και τον βλέπω… Τον κώλο… τον πούτσο…
Μιχάλης: Σ’ εμένα… στον πούτσο μου έριξες το βλέμμα σου για πρώτη φορά;
Αλέξανδρος: Αλήθεια;
Μιχάλης: Αλήθεια…
Αλέξανδρος: Στον κώλο σου όταν έσκυψες για να σημειώσεις το τηλέφωνό μου στο μπλοκάκι σου…
Μιχάλης: Και μετά;
Αλέξανδρος: … Μετά… Τα μάτια σου, το χαμόγελό σου… Σίγουρο βλέμμα, αρρενωπό χαμόγελο… Τις μπούκλες σου… Το ντύσιμό σου… Ήσουν το πρότυπο του άντρα που είχα στο μυαλό μου…
Μιχάλης: Ξέρεις τι θυμήθηκα;
Αλέξανδρος: Όχι… Τι;
Μιχάλης: Που μετά το πρώτο μας ραντεβού με άφησες έξω από το σπίτι και με φίλησες… Αισθάνθηκα τόσο αμήχανα…
Αλέξανδρος: Να σου πω την αλήθεια αυτού του φιλιού;
Μιχάλης: (χαμογελάει)
Αλέξανδρος: Είχες υπολείμματα από σοκολάτα γύρω από τα χείλια σου και ήθελα να σου τα γλείψω… Δεν ήξερα ακόμα αν ήθελες να τα φτιάξουμε… Ήθελα να αφήσω πάνω σου ένα φιλί που θα μαρτυρούσε όλα τα αισθήματά μου για σένα… Και η σοκολάτα ήταν το μέσο να τα εκφράσω… Ήμουν ΑΝΑΓΚΑΣΜΕΝΟΣ να σου δώσω αυτό το φιλί… τότε…
Μιχάλης: Αλέξανδρε…

Το μωρό μου γονατίζει ανάμεσα στα πόδια μου… Με φιλάει τρυφερά στη μύτη, στα μάγουλα… στον λαιμό…

Μιχάλης: … Σ’ αγαπώ… Σε θέλω… Σου υπόσχομαι πως θα καλύψω όλες τις ανάγκες σου για όσο χρειαστεί… για πάντα…

Αγκαλιάζω το κεφάλι του, ανακατεύω τα μαλλιά του… με μια απίστευτη δύναμη αλλά και τρυφερότητα μαζί αφήνω τα χείλια μου να λιώσουν πάνω στα δικά του…

Advertisements