Τα κορμιά σκιρτούν.

Τα μάτια ανοίγουν.

Ο νους παρασύρεται από την πρωινή ζάλη.

Το βλέμμα μου οδηγείται από μόνο του στο πρόσωπό του.

Η έντονη ματιά του γίνεται αμέσως αισθητή πάνω στη σάρκα μου,

Είναι το είδος της ματιάς που ωθεί βιαστικά το μυαλό μου στη λαγνεία.

Παίρνει λίγο χρόνο στα χείλια μου να ενωθούν με τα δικά του χαμογελαστά χείλη,

Τα τρυφερά φιλιά που ανταλλάσσουμε ούτε κατά διάνοια δεν είναι ικανά να κατευνάσουν την πρωινή στύση μου.

Κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού χαδιών, τα δάχτυλά μου κυριεύουν τη γύμνια του στήθους του.

Τα πόδια ανοίγουν…

Μια σεισμική δόνηση με επίκεντρο το κρεβάτι συγκλονίζει τα κορμιά μας

Γέρνω πάνω του

Ως εισβολέας ανιχνεύω το κορμί του και ξυπνώ όλες τις αισθήσεις του

Αυτό που ακούγεται στη συνέχεια είναι ένας βρυχηθμός,

ένα λαχάνιασμα,

μια ψιθυριστή γλυκιά “Καλημέρα”

(Μ’ αυτή ακριβώς τη σειρά)

Advertisements