Η επιθυμία και το συναίσθημα οδηγούν τους ανθρώπους να βρουν την πραγματική απόλαυση παρέα, με αναμμένα κεριά κι ένα μπουκάλι γλυκό, κόκκινο κρασί.

Έτσι κι εμείς, τσουγκρίσαμε τα ποτήρια μας κάνοντας ένα διάλειμμα από τα βαθιά, μεγάλης διάρκειας φιλιά.

Η κλειδωμένη πόρτα μας παρείχε προστασία και ασφάλεια.

Η ψυχρότητα του Χειμώνα, τον έστειλε στην αγκαλιά μου.

Χρειαζόταν έτσι κι αλλιώς κάποιον να του απαγγείλει τη δύναμη της αγάπης και να τον κρατήσει ζεστό.

Χρειαζόμουν κάποιον να μου δώσει ελπίδα και δύναμη.

Ήταν αργά το βράδυ…

Η αθωότητα στο πρόσωπό του ερχόταν σε σύγκρουση με το ντύσιμο του

Κάποιος που ντύνεται προκλητικά το κάνει για να χορτάσει την ερωτική πείνα κάποιου άλλου…

Στην προκειμένη περίπτωση εγώ ήμουν αυτός που δεν μπορούσε να την ελέγξει…

Ξεκουμπώνοντας το πουκάμισό του, αντίκρισα την όμορφη, νεανική σάρκα του στήθους του.

Κατεβάζοντας το παντελόνι του, ένιωσα τη χαρά να απολαύσω τα μακριά, γυμνασμένα πόδια του.

Του είπα: «Καλύτερα να μην ξεκινήσουμε κάτι που δεν θα μπορέσουμε να σταματήσουμε»

Χώθηκε πιο βαθιά στην αγκαλιά μου και σήκωσε το βλέμμα του πάνω μου.

Κοιτάζοντας με στα μάτια μ’ έκανε να χάσω τον έλεγχο…

Ήταν τότε, δεκαεννέα ετών… ατρόμητος

Ήμουν ακόμα νέος και δυνατός

Ήξερα ότι αν ξεκινήσει μια πυρκαγιά δεν θα μπορέσει να τη σβήσει κανένας.

Πήρα το πρόσωπό του στα χέρια μου και τον φίλησα…

Του ψιθύρισα: «Ξέρω ότι με θέλεις. Βλέπω πως με κοιτάς. Θέλω κάποιον να του δείξω την αγάπη. Θέλω να διδάξω την ευχαρίστηση μέσα από τον πόνο. Θέλω τα χέρια ενός άντρα στο κορμί μου»

Ζήτησε να του γεμίσω το ποτήρι με κρασί…

Μου έδωσε γλυκά φιλιά στα χέρια τη στιγμή που του το πρόσφερα…

Το κρύο του Χειμώνα ενισχύονταν από ένα αδιάκριτο αεράκι, από τα βόρεια…

Κοίταξα έξω από το φεγγίτη

Προσευχήθηκε στα αστέρια να μη συμπεριφερθώ απόψε ως ανόητος

Κι έτσι το ταξίδι ξεκίνησε…

Όταν το πάθος ενώνεται με την επιθυμία, τίποτα δεν είναι ικανό να σταματήσει τη χημική αντίδρασή τους…

Η ομορφιά του φιλιού, το πρώτο χάδι, η πρώτη γεύση από το δέρμα του εραστή…

… παραμένουν πάντα στη θύμηση, στη σκέψη, στο μυαλό…

Θυμάμαι ακόμα την πρώτη φορά… τον έρωτα… την επιθυμία που μεγάλωνε σε κάθε άγγιγμα, την πείνα που γινόταν εντονότερη λεπτό το λεπτό… τη στιγμή…

Ακόμα και σήμερα, χρόνια αργότερα. Τα ποτήρια μας γεμίζουν με το ίδιο κρασί. Αγγίζω το κορμί του μέχρι το ξημέρωμα. Κάποια όνειρά μας έγιναν εφιάλτες. Στη συνέχεια, οι εφιάλτες αυτοί έγιναν ξανά όνειρα…

… έτσι είναι η ζωή.

Advertisements