Όμορφε μου. Είναι μια νύχτα χωρίς φεγγάρι.

Το διακριτικό φως των κεριών επιτρέπουν στα μάτια μου να παγιδευτούν στη γοητεία του γυμνασμένου κορμιού σου.

Με δελεάζεις μ’ ένα χαμόγελο και ένα ψίθυρο: «Έλα κοντά μου…»

Μπορείς να δεις το πρόσωπό μου να κοκκινίζει μπροστά στο ιερό θέαμα που μου προσφέρεις.

Διστάζω να γνωρίσω από κοντά αυτή την ομορφιά, δεν ξέρω που να μοιράσω το βλέμμα…

Στα πόδια, στα μακριά δάχτυλα, στο ευρύ στέρνο, στο όμορφο πρόσωπο;

Τα γελαστά, καστανά μάτια σου με κάνουν κι εμένα να χαμογελώ.

Γνωρίζεις πώς να ερεθίσεις έναν άντρα. Είσαι σοφός άνθρωπος.

Αποφασίζω, λοιπόν, να αδράξω την ευκαιρία.

Την ευκαιρία να εξασφαλίσω ένα άνετο και σίγουρο ταξίδι των χεριών μου στο απαλό, τρυφερό δέρμα σου με κινήσεις αργές και παρθενικές…

Θα μάθω, θα γνωρίσω κάθε σημείο του κορμιού σου…

Το θέαμα είναι σπάνιο…

Το κορμί σου αποζητά το χάδι μου…

Στα μάτια σου αντανακλάται το φως που προσφέρουν τα κεριά…

Μοιάζουν σαν να κρύβουν μέσα τους μια πυρκαγιά.

Αμέσως μετά τα πρώτα χάδια, ξεκινούν τα φιλιά…

Κρατώ τα χέρια σου με αγάπη και φιλώ τα γλυκά χείλια σου…

Διστάζω να πω όσα σκέφτομαι…

Αγγίζω με λατρεία το κορμί σου, από τα πόδια μέχρι το στόμα…

Προσβλέπω στον ερχομό του οργασμού…

Τα δάχτυλά μου κάνουν ό, τι μπορούν…

Όλα είναι ευνοϊκά…

Χαμογελώντας σου ψιθυρίζω το εύρος και τη δύναμη της αγάπης μου…

Σου μαθαίνω να κολυμπάς μέσα στο πάθος μου πιάνοντάς σε από το χέρι

Σου μαθαίνω να εκτιμάς τα φιλιά και τη ζεστή αγκαλιά…

Καταλήγουμε και οι δυο στο κρεβάτι

Πέφτουμε μαζί… ταυτόχρονα.

Οι λέξεις δεν χρειάζονται πια.

Τώρα, που ζούμε το μεγαλείο της αληθινής αγάπης.

Advertisements