Δύο σιλουέτες σε ένα χώρο γεμάτο με καπνούς τσιγάρων και ανθρώπους που μιλούν, που εκφράζονται φωναχτά…

… εσύ κι εγώ.

Με στριμώχνεις…

Ψιθυρίζεις: «Θέλεις να θα έρθεις μαζί μου;»

Με πιάνεις από το μπράτσο, τυλίγεις το χέρι σου γύρω από τη μέση μου, με τραβάς κοντά σου

Ξεκινάμε να χορεύουμε με πάθος,

Δύο ορμητικά ποτάμια της λαγνείας,

Δύο κορμιά που οι αρμοδιότητές τους συγκρούονται θέλοντας απελπισμένα να φανερώσουν τη δύναμή τους

Καθώς με κοιτά στα μάτια, βλέπω τα πάντα-

Τον κόσμο, τα άστρα, τα μυστικά, τη ψυχή του.

Κινούμαστε μαζί

Οι αναπνοές μας γίνονται μια…

Η γη σείεται…

Ένα τσουνάμι συναισθημάτων συντρίβεται στον εσωτερικό μου κόσμο

Είμαστε η παλίρροια, οι ελεγκτές των ποταμών, των λιμνών και των ωκεανών.

Είμαστε το σύμπαν

Τα λόγια του παραμένουν ψίθυροι,

τα δάχτυλά μου εντοπίζουν τις μπούκλες του, στροβιλίζονται μαζί τους

Τα χέρια του παραμένουν πάνω μου, τα χείλη του έρχονται ακόμα πιο κοντά στα δικά μου

… πιο κοντά

… πιο κοντά

Καταλαβαίνω ότι κάπως έτσι θα ολοκληρωθεί ο χορός μας,

μ’ ένα βαθύ, βαθύ φιλί

Κάνω λάθος;

Advertisements