Ένα, δυο…
ένα, δυο…
ένα, δυο, τρία, τέσσερα, πέντε…
ένα, δυο…
ένα, δυο…
ένα, δυο, τρία…
ένα, δυο, τρία…
ένα, δυο…
ένα, δυο, τρία, τέσσερα…
ένα, δυο…
ένα, δυο…
ένα…
δυο…
ένα…
δυο…
ένα, δυο…
ένα, δυο…
θέλω
σε θέλω
σε θέλω, σε θέλω…
Χμ…
Μετρώ τα πάντα για να μπορέσω να κοιμηθώ… Πρόβατα, αριθμούς, λέξεις, εσένα, τα εκατοστά τα πούτσου σου… Το μυαλό μου έχει καταληφθεί από υπολογισμούς… μετρώ ξανά και ξανά… υπολογίζω… αποτυγχάνω… ξανά από την αρχή λοιπόν… Ένα… και μετά έρχεται το δυο… Κι άλλο ένα… και δεύτερο… Αντί να νυστάξω, βαριέμαι… Σταματώ και αρχίζω… και σταματώ… Μετρώ τις ανάσες σου… Μια, δυο, τρεις… Σταματώ… Πάλι από την αρχή… Πάλι, πάλι, πάλι…
Απλώνω το χέρι μου πάνω σου και μετρώ τα βήματα των δάχτυλών μου στο κορμί σου… Μετρώ εσένα, το μήκος των χεριών σου… των δαχτύλων σου… της παλάμης σου… Μετρώ… Τη μια φορά τα βρίσκω πιο μεγάλα, την άλλη φορά πιο μικρά… σαν να πρήζονται τα δάχτυλά σου και αμέσως μετά το πρήξιμο να υποχωρεί… Νυστάζω… χάνω την αρίθμηση… Σε χάνω…

Advertisements