Ετικέτες

Τι όμορφο που είναι να ονειρεύεσαι και να πρωταγωνιστεί στα όνειρά σου ο εραστής σου… Ιδιαίτερα, το πρωί… η αίσθηση, του να ξυπνάς και να τον βλέπεις να κοιμάται δίπλα σου έχοντας απλωμένα τα πόδια του στη δική σου πλευρά ζεσταίνοντάς την, είναι μοναδική… Ν’ ανοίγεις τα μάτια σου, και να βλέπεις το κορμί του να φιλιέται με την χαραυγή… να βλέπεις το κορμί του ως μια σκιαγραφία ενάντια στο φως… Ν’ ακούς την ανάσα του να αναπαύεται και να σκέφτεσαι όλα όσα είχαν γίνει την προηγούμενη νύχτα…

Με αυτές τις σκέψεις ξυπνώ κάθε πρωί και βλέπω το πρόσωπό του, όσο μου επιτρέπουν οι μπούκλες του να δω, να λάμπει σαν μέσα του να υπάρχει μόνιμα μια αναμμένη λάμπα… Το στήθος του ανεβαίνει και πέφτει ακολουθώντας τους κυματισμούς της αναπνοής του… Απαλά, απαλά… έρχεται ο ήλιος και καρφώνει τις πρώτες δυο ακτίνες του πάνω στις ρόγες του… Τι σημάδι! Φωτίζεται η βουνοπλαγιά του στήθους του και τα αναχώματα της ευχαρίστησης του κορμιού του… Τίποτα δεν μένει κρυφό από τον ήλιο… από το φως του ήλιου… Όλοι οι κρυμμένοι θησαυροί του σώματός του μου αποκαλύπτονται…

Κι όταν χασμουριέται και ξυπνά, ο πούτσος του βρίσκεται σηκωμένος… εδώ… μπροστά στα μάτια μου ως κορμός του ενός και μοναδικού δέντρου που έχει φυτρώσει στην όαση της ερήμου… Τα πόδια του σκληρά και γυμνασμένα… μαρμάρινα… κλειστά… σφιγμένα… προφυλάσσουν το μυστικό χρηματοκιβώτιο του… την κωλοτρυπίδα του, που όλοι θα ήθελαν να βρεθούν μέσα της… Επειδή είμαι εραστής του και του ανήκω, μόνο σ’ εμένα επιτρέπει να χώσω το κεφάλι μου ανάμεσα στα πόδια του και να βρεθώ σε απόσταση αναπνοής με την κωλοτρυπίδα του, τα αρχίδια και τον πούτσο του… Κι όταν καυλώνω… όταν ξεκινά το ταξίδι χωρίς εύκολη επιστροφή, πιάνομαι από τα δυνατά του μπράτσα και βλέποντας την ικανοποίηση στο πρόσωπό του, του προσφέρω άλλο ένα ζευγάρι φιλιών στα χείλια… στο στόμα… στα χείλια που επίτηδες έχουν σχεδιαστεί μόνο για να τα φιλώ.

Ξυπνώντας, μου χαμογελά και το χαμόγελό του είναι για μένα το πρώτο φως της ημέρας… Ενώ κοιταζόμαστε στα μάτια, τα χείλια μας αναπαριστούν όλα όσα κάναμε χθες βράδυ… τις πιο πρόσφατες στιγμές, την εισαγωγή του πούτσου μου που διαπέρασε την είσοδο της κωλοτρυπίδας του… τα πέρα-δώθε των κορμιών μας… τη στιγμή, τη μοναδική στιγμή που γινόμαστε ένα… ΕΜΕΙΣ… τη μοναδική στιγμή που ενώ είμαστε απασχολημένοι με τα φιλιά, τα δάχτυλα του ιδρύουν εταιρεία ικανοποίησης μέσω αγγίγματος με έδρα το στήθος μου… Τα δάχτυλά μου σε κάθε βήμα τους, σε κάθε στάση τους στήνουν λαμπρά μνημεία αφήνοντας τα σημάδια τους πάνω στο κορμί του… σημάδια που όλοι οι ρεπόρτερ δεν μπορούν να καταγράψουν παρά μόνο αν καθυστερήσουν για λίγο από την πλούσια θεματολογία της ημέρας και ασχοληθούν σοβαρά μαζί τους…

Με την εικόνα του τυπωμένη σε πολλά αντίτυπα μέσα μου, εκρήγνυμαι και βαθιά συγκινημένος ομολογώ την αγνή μου αγάπη…

… μ’ ένα γαμήσι…

Advertisements