Για τρίτη φορά,

το ξυπνητήρι χτυπάει

αλλά το σώμα του δεν κινείται.

«Ξύπνα…», ψιθυρίζω τρυφερά στο αυτί του, ανακατεύοντας τα πυκνά μαλλιά στο κεφάλι του

Η αντίδρασή του είναι ν’ ανεμίσει το μεσαίο δάχτυλό του στον αέρα!

Τι πρόστυχος!

«Σήκω… σήκω… σήκω», του λέω… και σηκώνομαι για να ντυθώ

Λίγο πριν βγω από το δωμάτιο κοιτώ πίσω μου…

Έχει ακόμα τα μάτια του κλειστά.

Ο καφές, το τοστ και τα αυγά αρωματίζουν τον αέρα.

Μπαίνοντας πάλι στην κρεβατοκάμαρα τον βρίσκω με τα μάτια ανοιχτά

Το κορμί του όμως δεν έχει μετακινηθεί ούτε χιλιοστό…

Με αυστηρή φωνή του ζητώ να σηκωθεί

Κάνει πως δεν ακούει…

Φωνάζω ξανά…

Το σώμα του κυλά στο στρώμα τόσο όσο χρειάζεται για να μου γυρίσει την πλάτη

Τον πλησιάζω, με τη σκέψη να τον τιμωρήσω σκληρά

Αλλά από τη στιγμή που τον βλέπω από κοντά αγουροξυπνημένο

… η ομορφιά του με ηρεμεί, με μαλακώνει… η συμπεριφορά μου αλλάζει

Η αγάπη με μεταμορφώνει

Το βλέμμα μου κυλά με ευκολία στο σέξι κορμί του

Θαυμάζω τους θωρακικούς μυς, την σεξουαλικότητά του που αναβλύζει και υποκλίνομαι μπροστά του.

Ένα χαμόγελο διασχίζει το πρόσωπό μου τη στιγμή που το βλέμμα μου πέφτει στον ανδρισμό του που κρέμεται σαν προβοσκίδα ελέφαντα ανάμεσα στα πόδια του…

Ίσως η ενέργεια του χθες το βράδυ, δικαιολογεί το δισταγμό του να σηκωθεί όρθιος αυτό το πρωινό…

Ίσως χρειάζεται να του υπενθυμίσω το ενδιαφέρον μου…

… να του δώσω να δοκιμάσει ξανά τη γεύση αυτή που δοκίμασε χθες.

Με αποφασιστικότητα αιλουροειδούς γλιστρώ τα δάχτυλά μου πάνω του

Κρατώντας την μαλακή περίμετρο του ανδρισμού του, σκύβω, και οδηγώ τη γλώσσα μου πάνω στη βάλανό του…

Τη χαϊδεύω μέχρι να φουσκώσει σαν την άκρη ενός μανιταριού

Σιγά – σιγά… προχωρώ προς τα κάτω, αφήνοντας την επιφάνειά της πιο υγρή από κάθε άλλη φορά.

Η περίμετρός του έχει αρχίσει να γίνεται αισθητά πιο παχουλή…

Ήδη έχει σηκωθεί και προεξέχει, πάντα με την βοήθεια των χειλιών μου

Κρατώντας τον σταθερά στο στόμα μου τον αισθάνομαι να καίγεται μέσα μου

Το στόμα του ψιθυρίζει λόγια που δεν μπορώ να τα ακούσω… δεν με ενδιαφέρει να τα ακούσω

Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να καταβροχθίσω τον ανδρισμό του γλιστρώντας τον μέσα κι έξω από το στόμα μου

Το κορμί του τινάζεται…

Τεντώνεται…

Τα πόδια του τρέμουν ελαφρώς

Με δυσκολία μπορεί ν’ αρθρώσει τα γράμματα του ονόματός μου

Οι αναστεναγμοί του φτάνουν στα αυτιά μου

Αλλάζω ρυθμό… ταχύτητα…

Γρυλίζει…

Εκσπερματώνει στο στόμα μου με μια δέσμη φωτός

Τον πιπιλίζω έως ότου στεγνώσει,

… έως ότου ακούσω την κραυγή του… να μου λέει:

«Αρκετά…»

Advertisements