Έχοντας ως κίνητρο το σκοτάδι που επικρατεί στο δωμάτιό μας

με αγγίζεις τόσο τρυφερά

ενώ τα λόγια σου είναι αυτά που δημιουργούν μώλωπες στο κορμί μου

Τι ευγλωττία!

Οι χτύποι της καρδιάς σου ακούγονται σαν καμπάνες στα αυτιά μου

Η ανάσα σου, θερμή έπαινος, τυλίγει το πρόσωπό μου

Τα δάχτυλά σου κινούνται ως πένες στη σάρκα μου

Την βλέπεις σαν ένα σπάνιο ριζόχαρτο που πρέπει οπωσδήποτε να γράψεις κάτι πάνω της

… έστω και κακογραμμένα…

Καταγράφω κάθε μετατόπιση του βάρους σου…

… κάθε κυματισμό των μπουκλών σου…

… κάθε αναπνοή…

Έτσι όπως έχω υποχωρήσει κάτω από το κορμί σου

βρίσκομαι σε ελεύθερη πτώση

χωρίς να λαμβάνω υπόψη την επικινδυνότητα του αχαλίνωτου ερωτισμού σου

Εσύ όμως γίνεσαι η άγκυρα που με κρατάει σταθερό στο λιμάνι της αγκαλιάς σου

παρόλο που η παλίρροια της καύλας σου με ταρακουνάει πάνω – κάτω

Είναι αυτή η επιθυμία μου που δεν μου επιτρέπει να βρίσκομαι μακριά σου

Περιστρέφομαι γύρω από το κέντρο του κόσμου μου

που κατά την άποψή μου

είναι… εσύ, μόνο εσύ…

Advertisements