Σε σκέφτομαι…

Σκέφτομαι τη ζεστασιά των δαχτύλων σου όταν σέρνονται στη δροσιά του δέρματός μου, προσφέροντας δόσεις λαχτάρας στο σώμα μου…

Σκέφτομαι τα χάδια σου, εκείνα που απάνθρωπα αγγίζουν τα ευαίσθητα σημεία μου, εκείνα που κάνουν παιχνίδια με τη διέγερση μου που μουσκεύει το ύφασμα του σλιπ, που την πιέζει σφιχτά κάνοντας τον πούτσο μου να δείχνει πιο παχουλός από ποτέ.

Σε σκέφτομαι και η καρδιά μου χτυπάει δυνατά, το κορμί μου πάλλεται στη θύμηση της κυριαρχίας σου, τον τρόπο που με εκείνη τη μοναδική λαβή με έπιασες, τον τρόπο που με έφερες στο κρεβάτι σαν να ήμουν μια κούκλα από κουρέλια…

Σκέφτομαι τη ζεστή ανάσα σου, τη βραχνή σου φωνή, το συγχρονισμό των κορμιών μας, τη βιασύνη και των δυο μας να συμβαδίζει, το χέρι σου να αιωρείται πάνω μου αναποφάσιστο για το τι πρέπει να αγγίξει, εκείνη την ασυνήθιστη υπομονή, τα βλέμματα να συνωμοτούν, πεινασμένα, το πρώτο γλυκό σημείο επαφής, τις παλάμες και τα δάχτυλα να ηλεκτρίζονται, τα σημάδια, τους μώλωπες, τα δαγκώματα που κοκκίνισαν μοναδικά τις σάρκες μας.

Σκέφτομαι τη βάλανο σου να στραγγίζεται από τα χείλια μου, ν’ αγωνίζομαι ενάντια στα όρια μου, να παραμερίζω τις μπούκλες από το πρόσωπό σου για να σε φιλήσω βαθιά, να στάζει ο ιδρώτας σου σαν την αμαρτία μουσκεύοντας με ολόκληρο…

Σε σκέφτομαι…

Σκέφτομαι όλα αυτά… και άλλα πολλά… περισσότερα. Αλλά ως επί το πλείστον, σκέφτομαι το πώς λιώνουν τα κορμιά μας και στη συνέχεια τη τήξη τους, την ένωση και τη συγχώνευση… τον παχύ πούτσο σου θαμμένο βαθιά μέσα μου, τις διαδρομές του μέσα μου, την κομμένη μου ανάσα, το βλέμμα σου ίδιο μ’ αυτό ενός αρπακτικού, την αξίωσή σου να καταλάβεις κάθε εκατοστό του κορμιού μου, να καταβροχθίσεις κάθε φλέβα, κάθε παλμό, να με κάνεις μια μπουκιά, σαν να μην υπήρξα ποτέ…

Advertisements