Τον ρίχνω με δύναμη πάνω στο κρεβάτι… γρατσουνίζω με τη γλώσσα μου το στήθος του… το δέρμα του γίνεται κόκκινο από τις ρουφηξιές… κάθομαι πάνω του κρατώντας τα χέρια του παγιδευμένα. Κοιταζόμαστε στα μάτια, όλη η κοινή μας ζωή περνάει σαν ταινία από μπροστά μου… τα ραντεβού μας, τα γαμήσια μας, η αγάπη μας… οι καυγάδες μας… όχι… τους καυγάδες τους έχω ξεχάσει, τους έχω ξεγράψει… δεν έχουμε καυγαδίσει ποτέ με το μωρό μου… δεν υπήρξαν ποτέ καυγάδες μεταξύ μας. Φιλώ με πάθος τα υγρά του χείλια και του λέω πως πρέπει επιτέλους να δώσει ένα τέλος σε αυτή την γαμημένη τιμωρία που μ’ έχει υποβάλλει απέχοντας από το σεξ. «Σ’ αγαπώ…», του λέω… «…ως άνθρωπο, ως φίλο, ως εραστή, ως γαμιά. Σ’ αγαπώ… και κάθε ελάττωμά σου το θεωρώ προτέρημα. Σ’ αγαπώ και θα σ’ αγαπώ πάντα … είσαι ο μόνος που μ’ αγαπάς τόσο πολύ… ο μόνος που ανέχεται όλες αυτές τις μαλακίες μου… όλα αυτά που σε πληγώνουν. Κοίταξέ με… το αίμα που κυλάει στις φλέβες μου, τα δάκρυά μου, το σπέρμα μου… όλα… όλα αυτά είναι δικά σου, σου ανήκουν… τα χύνω μόνο για σένα… γιατί… είσαι ΑΥΤΟΣ που τόσα χρόνια ήθελα… ΑΥΤΟΣ που ήθελα πάντα για εραστή…».
Κατά την διάρκεια του ασυνάρτητου μονολόγου μου απαλλάσσω το κορμί του από τα ρούχα… το ένα κουμπί μετά το άλλο… τον αφήνω γυμνό. Τα χέρια μου ξεκινούν περιοδείες σαν υποψήφιοι δήμαρχοι στις γειτονιές της Αθήνας… περιοδείες στα συνήθη μέρη του σώματός του που γνωρίζω πολύ καλά πόσο αρέσκονται στο άγγιγμά μου. Η γλώσσα μου καθαρίζει κάθε εκατοστό του κορμιού του, διώχνει μακριά κάθε πίκρα, κάθε πόνο που του προκάλεσα. Αιχμάλωτος της αγάπης μου, σκλάβος… Με απέραντο σεβασμό γι’ αυτόν τον άντρα… για το μωρό μου… υπόσχομαι ότι θα είναι ο τελευταίος μου εραστής, ο μόνος μου έρωτας. Ανάμεσα στα φιλιά, στα γλειψίματα, στα δαγκώματα, πλησιάζω στο αυτί του και από τα βάθη της καρδιάς μου του λέω:
«Σ’ ευχαριστώ που μ’ αγαπάς… που μ’ αγαπάς και με σέβεσαι. Είναι πράξη αληθινής αγάπης να σε «γαμάω» με τις πράξεις μου και να μένεις μαζί μου… ακόμα. Λυπάμαι, μωρό μου, λυπάμαι… είμαι τόσο θλιβερός… λυπάμαι που χαραμίζεις την αγάπη σου για κάποιον… για μένα… που δεν έχω μάθει ν’ αγαπώ αληθινά…» Κλείνω τα μάτια μου και συνεχίζω: «… σε βλέπω συνέχεια… ακόμη και με τα μάτια κλειστά βλέπω την εικόνα σου… είσαι το είδος του υπέροχου ανθρώπου που κάθε άνδρας θα ήθελε να βλέπει στα όνειρά του… κι εγώ… ο αχάριστος… είμαι ο εκλεκτός… ο αποκλειστικός εραστής σου… και δεν το εκτιμώ… ούτε στις πιο τρελές φαντασιώσεις μου δεν θα μπορούσα να σκεφτώ ότι θα ήσουν ο άντρας της ζωής μου. Είμαι δικός σου…».

Advertisements