Τα χείλη του αλιεύουν τα δικά μου από την αριστερή πλευρά. Λαχανιάζοντας από πάθος και πείνα, τα χέρια του με φέρνουν στην αγκαλιά του, κοντά… πολύ κοντά σ ‘αυτόν. Σηκώνω τα χέρια πάνω από το κεφάλι μου και τα κρατάω εκεί… ψηλά. Με φιλάει ξανά, πιέζοντας το σώμα του στο δικό μου. Ρουφάω τη γλώσσα του με ανυπομονησία, ακούγοντας τον να παραπονιέται και αισθάνομαι τον σκλήρυνση του πούτσου του. Αρπάζει τους καρπούς μου, με αυστηρότητα, και πέφτει πάνω στο στήθος μου. Τσιμπάει τις ρόγες μου, τις τραβάει, αποσπώντας μια γκρίνια από το στόμα μου.

Σε παρακαλώ, ψιθυρίζω απομακρύνοντας το στόμα μου από το φιλί.

Παρακαλώ… τι; ρωτάει…

Σε θέλω, προσπαθώ να πω απομακρύνοντας το ξανά…

Πιέζω το κορμί του με τα χέρια μου. Τον θέλω. Τον θέλω πολύ. Το χέρι μου γλιστράει κάτω από την κοιλιά του. Ένα από τα δάχτυλά μου πειράζουν τη βάλανό του και τρίβουν κατά μήκος τον πούτσο του. Παίρνω αυτό που θέλω. Το στόμα του κατεβαίνει στις ρόγες μου. Τα δόντια του αντικαθιστούν τα δάχτυλα. Δαγκώνει και πιπιλίζει κάνοντας με να ουρλιάζω από τον πόνο και την ευχαρίστηση.

Σε παρακαλώ, ικετεύω ανάμεσα στα λαχανιάσματά μου.

Παρακαλώ… τι; ρωτάει συνεχίζοντας να τσιμπάει τις ρόγες μου…

Μπορώ; ρωτώ…

Τα δόντια του εργάζονται σαν να μη κατάγονται από άνθρωπο, αλλά από ζώο. Βαδίζουν από τη μια ρόγα στην άλλη κάνοντάς με να σπαρταρώ, να ουρλιάζω. Με τα δόντια του να κυριαρχούν, ξεχνά ότι βρίσκεται παγιδευμένος στα χέρια μου. Κάνει ένα διάλειμμα αναψυχής και αμέσως μετά ξεκινά από την αρχή…

Σε παρακαλώ…

Παρακαλώ… τι;

Πάρε με…

Νόμιζα πως δεν θα μου το ζητούσες …

Advertisements