Τα χέρια μου τρέμουν από την καύλα γράφοντας αυτά τα λόγια, αλλά πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο να συνεχίσω και να ολοκληρώσω…

Κρατώντας σε καρφωμένο στον τοίχο, βυθίζομαι μέσα στο κολασμένο κορμί σου.

Τα δάχτυλά μου σφίγγουν με αξιοθαύμαστη σταθερότητα τα μπράτσα σου, ενώ τα δόντια μου δαγκώνουν το τρυφερό, ευαίσθητο δέρμα σου.

Είσαι ελεύθερος, έχεις κάθε δικαίωμα να γκρινιάξεις, απολαμβάνοντας την ηδονή, γνωρίζοντας ότι δαπανήσω πάνω σου μέχρι και την τελευταία σταγόνα του ιδρώτα μου.

Αισθάνεσαι κάθε εκατοστό του πούτσου μου να σε διαπερνά, ρυθμικά… πάντα ρυθμικά και μελετημένα…

Αισθάνεσαι εκτός από τα δόντια μου και την καυτή μου ανάσα…

Τα δάχτυλά σου χαράσσουν την πλάτη μου…

Σε κρατώ ακινητοποιημένο πέρα από κάθε αίσθηση της λογικής.

Ο ρυθμός μου επιταχύνεται ως απάντηση στους αναστεναγμούς ευχαρίστησής σου

Ο ενθουσιασμός μου με σπρώχνει να καταφέρω ισχυρά χτυπήματα στην ιδρωμένη σάρκα σου

Διπλώνω τα χέρια μου γύρω από το λαιμό σου, κι αλλάζω ξανά ρυθμό…

Καταλαβαίνω ότι βρίσκομαι πολύ κοντά στο να εκσπερματίσω, αλλά δεν έχει έρθει ακόμα η κατάλληλη στιγμή…

Επιβραδύνω την ταχύτητά μου…

Τα μάτια σου λάμπουν σαν να είναι φωτοβολίδες

Σε φιλώ στο στόμα και ταυτόχρονα σου ψιθυρίζω ότι πρέπει να με εμπιστευτείς απόλυτα κι αυτό γιατί το μόνο που με ενδιαφέρει είναι η δική σου ευχαρίστηση…

Οι πνιχτές αναπνοές σου με φέρνουν ένα βήμα πιο κοντά στην απελευθέρωση…

Η γλώσσα σου βουτάει μέσα στο στόμα μου και κλέβει τη φωνή μου

Οι χυμοί μου ρέουν μέσα σου…

Εξαντλημένος, επιμένω να σε κρατώ καρφωμένο στον τοίχο που έχει εμποτιστεί από τον ιδρώτα σου…

Αφήνοντάς σε ν’ ακουμπήσεις τα πόδια σου στο πάτωμα, σου ψιθυρίζω χαμογελώντας:

«Υπάρχουν τρεις ακόμη τοίχοι που αισθάνονται παραμελημένοι σήμερα», σου λέω…

Μ’ ένα τρελό γέλιο, σε παίρνω στην αγκαλιά μου και σε καρφώνω στον τοίχο νούμερο δυο…

Advertisements