Σήμερα το πρωί που ξύπνησα
μύριζα όπως εσύ
σαν τον ιδρώτα σου που έσταξε πάνω μου χθες το βράδυ
τη στιγμή που εκσπερμάτωνες μέσα στην κωλοτρυπίδα μου.
Αναποδογύρισα το κορμί μου
και αγκάλιασα το πρόσωπό σου σαν μαξιλάρι.
Η μυρωδιά του πούτσου σου είναι ακόμα έντονη, χαραγμένη στα λευκά, λινά σεντόνια
Στα ίδια σεντόνια που σκεπάζουν το στήθος μου
όπως το σκέπαζαν τα χείλια σου χθες το βράδυ.
Πιάνω τρυφερά τον πούτσο μου για να τον ξεσηκώσω
Τα δάχτυλά μου σιγά-σιγά αρπάζουν την ευχαρίστηση από τα φιλιά που μου έδινες εκεί…
Πιέζω πάνω στο σεντόνι την ευαίσθητη βάλανο του πούτσου μου…
Τα δάχτυλά μου τον αρπάζουν… τον σφίγγουν δυνατά…
τόσο δυνατά όσο με γαμούσες κι εσύ χθες…
(Ω! Θεέ μου…)
… συνεχόμενα…
… επανειλημμένα.
Σηκώνομαι και κοιτάζομαι στον καθρέφτη
Υπάρχουν αρκετοί μώλωπες στα πόδια και στα χέρια μου…
Μώλωπες που χρωστάνε σ’ εσένα την παρουσία τους…
… στα σκληρά…
… μυώδη…
… αρρενωπά χέρια σου.
Περπατώντας προς το μπάνιο αισθάνομαι έναν εξασθενημένο πόνο μέσα στην κωλοτρυπίδα μου…
… τον ίδιο που ένιωσα και χθες το βράδυ…
Είναι ο πόνος που μου υπενθυμίζει πόσο υπέροχος εραστής είσαι…
Μπαίνω μέσα στο μπάνιο…
Με ταπεραμέντο ποδοσφαιριστή κλοτσάω μια παρατημένη στο πάτωμα κάλτσα σου
Κοιτάζομαι ξανά στον καθρέφτη…
Δείχνω τόσο άθλιος…
(Πρέπει να έδωσα ρεσιτάλ χθες όσο με γαμούσες)
Ανοίγω τη βρύση…
Σε διώχνω από πάνω μου καθώς το νερό απομακρύνει τη μυρωδιά σου…
Μετανιωμένος για τη πράξη μου επιστρέφω τρέχοντας στο κρεβάτι
δίπλα σου…
Μπαίνω στη διαδικασία να συλλέξω ξανά τη μυρωδιά σου ως ενθύμιο.

Advertisements