Το υπέροχο κορμί του σκαρφαλώνει πάνω στο δικό μου, καυλώνω, και με συγκίνηση τον κοιτώ στα μάτια. Ναι… είμαι τυχερός, είμαι ο τυχερότερος άνθρωπος στον κόσμο… Το πρωί στην εκκλησία δεν σταμάτησα να του πιάνω το χέρι και όταν αντιδρούσε του το έπιανα πιο σφικτά…

«Θα μας δουν…», μου είπε…

«Μην ανησυχείς, φροντίζω εγώ για όλα…», του είπα…

«Άλεξ…», μου είπε…

«Άσε με να σ’ αγαπώ έτσι όπως θέλω εγώ…», του είπα…

Συνέχισα να του πιάνω το χέρι και να στέκομαι περήφανος δίπλα του… Συνέχισα να του πιάνω το χέρι με τον τρόπο που του άξιζε… Το ίδιο θα κάνω και σήμερα το βράδυ… Θα πούμε «Χριστός Ανέστη», θα τον φιλήσω στο στόμα και θα αδιαφορήσω για τα σχόλια από τις κυρίες που έχουν είδωλό τους τη Μαρία τη Μαγδαληνή και πιστεύουν πως αφού συγχώρεσε ο Χριστός τις αμαρτίες της, έχουν το δικαίωμα να έρχονται στην εκκλησία ντυμένες σαν πουτάνες. Αυτό θα κάνω σήμερα το βράδυ…

Μέχρι τότε όμως…

Το μωρό μου μ’ έχει καβαλήσει και ανάμεσα στα λόγια αγάπης και αφοσίωσης δίνουμε αμέτρητα φιλιά ο ένας στον άλλο… Αυτό που βασανίζει τον Μιχάλη όλες τις ημέρες που βρισκόμαστε στη Μπολόνια είναι η σκέψη του αν πρέπει να δεχθεί την πρόταση που του έκαναν να συνεχίσει τις σπουδές του στη Νέα Υόρκη. Του το έχω πει από την πρώτη ημέρα που μου το είπε… του το επαναλαμβάνω… Όποια απόφαση κι αν πάρει θα είμαι μαζί του… Είμαι έτοιμος να εγκαταλείψω τα πάντα και να τον ακολουθήσω…

«Τα πάντα;…», με ρωτάει…

«Τα πάντα; Τι χαζούλης που είσαι… Αφού όλη μου η ζωή είναι εσύ μωρό μου… Όλη μου η ζωή…», του απαντώ…

Και του εξηγώ πως έχω προγραμματίσει τα πάντα… Μέσα σε δυο μήνες μπορώ να βρω ένα σπίτι στη Νέα Υόρκη… Ανεπίσημα, έχω βάλει γνωστούς να ψάχνουν για σπίτι… Το θέμα της βίζας λύνεται εύκολα, εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα ταλαιπωρίας λόγω ιταλικής υπηκοότητας… Αν αποφασίσει πως θέλει να φύγουμε, φεύγουμε…

Τον βλέπω ανήσυχο, αλλά πιστεύω πως φταίει η θέση του… πόσο άνετα μπορείς να μιλήσεις όταν κάθεσαι πάνω στο κορμί του εραστή σου; Και μάλιστα τόσο σοβαρά, όταν από μια απάντησή σου εξαρτάται το μέλλον σου; Το στήθος του ακουμπάει το στήθος μου, τα χέρια του ακουμπάνε τα δικά μου… τα χείλια του γλιστράνε στους ώμους μου… Έτσι όπως είναι ακουμπισμένος πάνω μου, μυρίζω τα μαλλιά του και τον φιλώ στην κορυφή του κεφαλιού του… Χαμογελώ… Τον φιλώ… Χαμογελώ ξανά… Με τη συνεσταλμένη, αρρενωπή, βραχνή φωνή του με ρωτάει:

«Επειδή δεν έχω αποφασίσει ακόμα, θέλεις να το συζητήσουμε ξανά αύριο;»

«Όποτε θέλεις εσύ, μωρό μου… όποτε θέλεις εσύ…», του απαντώ…

«Θα κάνουμε έρωτα πάλι;… Τώρα;», με ρωτάει…

Τον κοιτώ στα μάτια και του δαγκώνω τα χείλια… Του χαϊδεύω το πρόσωπο και τον φιλώ… Τον φιλώ στο πρόσωπο… στο σώμα… Τον αφήνω να καθίσει αναπαυτικά πάνω μου… φιλάει το στήθος μου… Το βλέμμα μου είναι καρφωμένο πάνω του… είμαι καυλωμένος… Ο πάτερ μου είπε πως είμαι βλασφημία να γαμιέσαι προτού αναστηθεί ο Χριστός… Το λέω στο μωρό μου…

«Θα πας στην κόλαση αν γαμηθούμε…»… χαμογελώ…

«Θα έχω καλή παρέα…», μου λέει…

Τον φιλώ στο μέτωπο παραμερίζοντας τις μπούκλες του… Η αγάπη σε οδηγεί να κάνεις πολλές τρέλες… πολλά τρελά, όμορφα πράγματα…

Advertisements