Η ανάσα του γίνεται ολοένα και πιο βαριά, αφού γνωρίζει πολύ καλά τι πρόκειται να ακολουθήσει. Τα χέρια μου γλιστρούν από τους ώμους του στην πλάτη κι από εκεί χαμηλά στη μέση του. Πιάνοντας σφικτά το κορμί του, το φέρνω δίχως δεύτερη σκέψη στη φιλόξενη αγκαλιά μου. Η γλώσσα μου χώνεται απρόσκλητα μέσα στο στόμα του. Τον χαϊδεύω είτε με τα χείλια, είτε με τα χέρια… στο πρόσωπο, στη μέση… σ’ ολόκληρο το σώμα. Είναι η στιγμή που δεν θα μπορούσα ακόμα να προσδιορίσω πότε τα κορμιά μας θα γίνουν ένα. Αρχίζω να πιπιλίζω το λαιμό του. Οι αναστεναγμοί του μου δίνουν το δικαίωμα να πιπιλίσω και το λοβό του αριστερού αυτιού του. Αισθάνομαι την καρδιά του να χτυπάει γρήγορα… ρυθμικά… Η αθωότητά του θα τον εγκαταλείψει γρήγορα. Αυτό είναι και το μόνο σίγουρο. Ανήμπορος να αντιδράσει, δεν θέλει με τίποτα να σταματήσω…
Κρατάει την ανάσα του τη στιγμή που εισβάλλω μέσα του. Τον ακούω να κραυγάζει έναν πόνο, σαν να υποφέρει. Τα νύχια του στολίζουν το δέρμα της πλάτης μου… το σημαδεύουν από το μηδέν. Αμέσως μετά τα χέρια του γαντζώνονται γύρω από το λαιμό μου. Η στιγμή είναι απολαυστική και για τους δυο. Είναι μια εμπειρία ξεχωριστή, αξιόλογη… Η χαρά που έχει εγκατασταθεί εδώ και ώρες στο κεφάλι μου, με ζαλίζει… Αισθάνομαι να περιστρέφονται όλα γύρω μας. Η ευχαρίστηση μεγαλώνει. Είναι ευκαιρία ν’ ακουστούν πιο δυνατοί αναστεναγμοί… πιο τρομακτικά ουρλιαχτά χαράς και πόνου… περισσότερα απ’ όσα ένα ανθρώπινο αυτί μπορεί ν’ αντέξει… Ακόμα και οι χτύποι των καρδιών μας δυναμώνουν… δυναμώνουν… μέχρι που η σφοδρότητα του πάθους αναλάβει την κυριαρχία των κορμιών μας… πλήρως… ολοκληρωτικά. Όλες οι σκέψεις μου… μια – μια… φεύγουν από το μυαλό μου… μετακομίζουν… απαλλάσσοντας με από κάθε ευθύνη…
Βρίσκομαι τόσο κοντά στο τέλος…
Εντάξει… όχι τόσο κοντά…
Στηρίζω το δεξί μου χέρι γύρω από το λαιμό του. Κρατάει μια ακόμη ανάσα και γουρλώνει τα μάτια του κοιτώντας με στα μάτια. Συνειδητοποιώ ότι είναι πολύ εγωιστικό να τον κουράζω… καθυστερώντας αυτό το μοναδικό θαύμα του σώματος… την ικανότητα της εκσπερμάτωσης. Φροντίζω να μη καθυστερήσω περισσότερο. Μου χαμογελάει. Χαμογελώ κι εγώ. Μοιραζόμαστε ένα μικρό φιλί, λίγα δευτερόλεπτα πριν την έκρηξη…

 

Advertisements