– Άσε με να το δω… Πέτα την πετσέτα…

– Όχι ακόμα…

– Σε παρακαλώ!

– Όχι

– ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ!

– Δεν με πείθεις… Άλλωστε ξέρεις τους κανόνες…

– Σιγά τους κανόνες…

– Νομίζεις ότι θα υποκύψω; Πέντε λεπτά έχουν απομείνει…

– Πέντε λεπτά… Εδώ και μισή ώρα όλο το ίδιο λες…

– Το ξέρω γλυκέ μου, το ξέρω πόσο ανυπόμονος είσαι…

– … ούτε καν θα με αγγίξεις;

– Όχι τώρα αγαπητέ! Αν θέλεις αγγίξου από μόνος σου…

– Μπορώ;

– Ναι!

– Κι εσύ θα κοιτάς;

– Γιατί όχι; Είναι τόσο απλό…

– Και πως θα αισθάνεσαι;

– Ξέρω ότι το να με δελεάζεις μόνο δεν σου είναι αρκετό

– Α, έτσι…

– Είναι διασκεδαστικό…

– Αλήθεια; Πες μου γι’ αυτό…

– Πιστεύεις πως είναι η κατάλληλη ώρα;

– Σταμάτα να κοιτάς το ρολόι σου! Με αγχώνεις!

– Πρέπει να κοιμηθεί πρώτα ο μικρός. Υπομονή. Τέσσερα λεπτά…

– Πες μου…

– Θα σου πω, αλλά πρώτα πρέπει να βγάλεις το παντελόνι σου… και τις κάλτσες φυσικά!

– Αμέ…

– Και το σλιπ σου… Είναι καινούργιο;

– Ναι. Χθες το αγόρασα… Το θες;

– Βγάλ’ το…

– Μπορώ τώρα;

– Ναι… Ξάπλωσε στο κρεβάτι…

– Έτσι;

– Ναι…

– Θαρρώ πως είναι σχεδόν μεσάνυχτα…

– Εσύ δεν μου έλεγες λίγο πριν να μη κοιτάζω το ρολόι;

– 4…

– Τι; Άρχισες να μετράς αντίστροφα;

– 3

– Σε παρακαλώ… Σοβαρέψου!

– Να σοβαρευτώ; 2

– Ο Καμίνης είσαι;

– 1… Ω, ναι!

Advertisements