Τα χέρια μου εντοπίζουν πάνω στο κορμί του σημεία που ξυπνούν ένα χαμόγελο στο πρόσωπό του… ένα χαμόγελο δεν βαριέσαι να το κοιτάς… ένα χαμόγελο που τον φωτίζει και τον ομορφαίνει ακόμα πιο πολύ. Μετά από ώρες ολοκληρωτικής συγχώνευσης των κορμιών μας μου προσφέρεται η μοναδική ευκαιρία να απομνημονεύσω τις ανόδους και τις καθόδους του στήθους του κατά τη διαδικασία της αναπνοής του. Και τότε… το δάχτυλό μου εντοπίζει ένα σημάδι στο δεξί ώμο του, ένα σημάδι απ’ αυτά που θαρρείς πως δεν θα σε εγκαταλείψει ποτέ. Πρέπει να του το έκανα εκείνη τη βραδιά που από υπερβολική λατρεία τα νύχια μου έσκαψαν τη σάρκα του σ’ αυτό ακριβώς το σημείο. Ακουμπώντας το δάχτυλό μου εκεί, τον ακούω ν’ αναστενάζει απαλά… Οι αναστεναγμοί του πλημμυρίζουν τα αυτιά μου όσο η ώρα περνάει… Επιστρατεύω και τα υπόλοιπα δάχτυλά μου με σκοπό να μελετήσω στα σοβαρά το κορμί του… σπιθαμή προς σπιθαμή… Σε κάθε σημάδι που ανακαλύπτω, σκύβω, πλησιάζω το στόμα μου και το φιλώ… και το γλύφω… σαν να θέλω να το διαγράψω από το δέρμα του και να το αντικαταστήσω μ’ ένα νέο… Τα δάχτυλά μου στήνουν χορό στους δυνατούς, καλοσχηματισμένους, σφιχτούς μυς του. Θέλω τόσο πολύ να βρεθώ μέσα του, αλλά αποφασίζω ότι είναι πιο ενδιαφέρον να συνεχίσω την εξερεύνησή μου, όσο μου επιτρέψουν οι ορμές μου… Τα σκούρα, σγουρά του μαλλιά είναι ριγμένα πάνω του έτσι όπως πρέπει… Απλώνοντας τους αντίχειρες και τους δείκτες πάνω στο στήθος του, σχηματίζω μια καρδιά… Υποθέτω ότι έχει καταλάβει τα σχέδιά μου. Σκύβω και φιλώ αυτή την καρδιά… Φιλώντας την, βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να μπορώ ν’ ακούσω την καρδιά του να χτυπάει… Τα βλέμματά μας συναντιούνται… Ανταλλάσσουμε φιλιά… ένα κάθε φορά… Ψιθυρίζω τρυφερές σκέψεις στο αυτί του και αισθάνομαι να λιώνει σιγά – σιγά στην αγκαλιά μου. Χαμένος στις λέξεις, τις πιο σωστές, τις πιο κατάλληλες για τη στιγμή αυτή, κουλουριάζεται πλάι στο κορμί μου. Τον κρατώ σφικτά, πολύ σφικτά…

… θέλοντας ίσως…

… ναι, θα μπορούσα ν’ αφήσω καλύτερα σημάδια πάνω του, για να μπορώ να τα λατρέψω αργότερα…

Advertisements