«Τι θέλεις να κάνω;», ψιθύρισε, δίνοντάς μου φιλιά.

«Θέλω να σε δω να γδύνεσαι…», είπα, σίγουρος ότι η επιθυμία μου θα γινόταν αμέσως πραγματικότητα… για μια ακόμα βραδιά.

Καθόρισα τη νέα θέση μου στην άκρη του κρεβατιού, πάνω στο παχύ στρώμα και άρχισα να μετρώ ένα – ένα τα ρούχα που κατέληγαν στο πάτωμα. Θα μπορούσα να είχα φροντίσει ν’ ακούγεται μουσική, αλλά δεν ήταν τελικά και τόσο απαραίτητη. Άλλωστε ο χρόνος έτρεχε τόσο γρήγορα που, ειλικρινά, ξαφνιάστηκα ευχάριστα συνειδητοποιώντας ότι στεκόταν μπροστά μου γυμνός, με τα χέρια του να καλύπτουν προσεκτικά τα γεννητικά του όργανα. Ακόμα κι έτσι, έμεινα να τον κοιτώ με ανοιχτό το στόμα και, φυσικά, με μια έκφραση έκδηλου δέους…

Έσκυψα προς τα εμπρός και φίλησα τα χέρια του, και όταν σηκώθηκα ξανά, τον είδα ολόγυμνο. Δεν ήταν η πρώτη φορά που τον αντίκριζα γυμνό, όμως εκείνη τη φορά, η ομορφιά της γύμνιας του κορμιού του δεν περιγράφονταν…

Πρέπει να πέρασα μαζί του ώρες ολόκληρες εκείνο το βράδυ… γλείφοντάς τον, ρουφώντας τον, χαϊδεύοντας τον… μέχρι που ο ήλιος ανέτειλε. Ούτε αυτός, ούτε κι εγώ επιστρέψαμε στους εαυτούς μας να κοιμηθούν. Κάθε φορά που ένας από τους δυο μας χασμουριόταν κι έκλεινε τα μάτια, ο άλλος φρόντιζε να τον κρατάει ξυπνητό, με φιλιά, με γαργαλήματα… ακόμα και με σκουντιές… Όταν σήκωνα τα χέρια μου ψηλά, αυτός ψιθύριζε στο αυτί μου, κι όταν εγώ βύθιζα τα δόντια μου στη σάρκα του, τύλιγε τα δάχτυλά του γύρω από τη βάση του πούτσου μου, κάνοντάς με να σκούζω… Όταν βρισκόμουν μέσα του, ο κόσμος γύρω μου εξαφανιζόταν… Αισθανόμουν τέλεια…

«Θα σου άρεσε να ήμουν πιο μικροσκοπικός;», ψιθύρισε, καθώς προσπαθούσε να χωθεί πιο βαθιά μέσα μου…

«Όχι…», απάντησα ναζιάρικα… κι έριξα το δεξί μου πόδι πάνω από το δικό του… και τον φίλησα με τα μάτια ανοιχτά, χαζεύοντας τη θέα του να βυθίζει στο κορμί μου ό,τι έχει και δεν έχει…

«Γάμησέ με…», είπα… μουρμουρίζοντας κάτι που ήδη έκανε…

Το πρόσωπό του ήταν ήδη ακουμπισμένο στο λαιμό μου και η ανάσα του ακουγόταν τόσο δυνατά, σαν μουσική ροκ. Με φίλησε παντού, καθώς τα υγρά του εκχύνονταν παντού, γλυκά, ζεστά… κυρίως νόστιμα…

Το πρωί μας βρήκε, με πολύ λιγότερα προφυλακτικά στο πρώτο συρτάρι του κομοδίνου, ένα μεταλλικό κουτάκι μπύρας ως εναλλακτικό σταχτοδοχείο γεμάτο αποτσίγαρα, και περισσότερες από κάθε άλλη φορά μελανιές να καλύπτουν τα κορμιά μας…

Advertisements