Η δεξιοτεχνία των χεριών του, ταράσσει τη χαλαρότητα του ανδρισμού μου. Τα δάχτυλά του δεν θυμίζουν πια βεντούζες στερεωμένες πάνω σ’ ένα πλαδαρό αντικείμενο. Ναζιάρικες πνιχτές κραυγές βγαίνουν από το λαιμό του, καθώς η μάζα του πούτσου μου δεν χωράει πλέον στην παλάμη του. Κι ενώ τα δάχτυλά του τραβάνε προς τα κάτω το φερμουάρ του παντελονιού μου, η άλλοτε μαλακή και φαινομενικά αθώα μεμβράνη ανάμεσα στα πόδια μου, δεν θα μπορούσε παρά να ξεπεταχτεί εξαιτίας της διόγκωσης. Το μόνο που του μένει είναι να λύσει τη ζώνη μου. Μετά από μια γρήγορη ανάσα το πλεόνασμα του πούτσου μου καταλήγει στο στόμα του, στο αγαπημένο για πολλούς λόγους στόμα του. Νέες ισορροπίες διαμορφώνονται πλέον στο χώρο. Η γλώσσα του ολισθαίνει συνεχώς και αδιάκοπα γύρω – γύρω από την κατακόρυφη σχισμή της ουρήθρας μου, από την οποία αναβλύζουν οι πρώτες σταγόνες του νόστιμου, διαυγούς υγρού… Τα χείλια του γρήγορα τυλίγουν τη βάλανο του παλλόμενου πούτσου μου. Καθώς η γλώσσα του πιπιλίζει για τα καλά τα πρώτα – πρώτα εκατοστά, αισθάνομαι τα γόνατά μου να λυγίζουν. Βογγητά χωρίζουν τα χείλια μου στα δυο, ενώ την ίδια στιγμή τα φλογερά συναισθήματα ξεπλένουν το πρόσωπό μου. Ρουφάει τον πούτσο μου με όλες τις δυνάμεις του. Αισθάνομαι τη σφικτή έλξη της αναρρόφησης στη βάλανο τη στιγμή που τα μάτια μου καρφώνονται στα χαριτωμένα λακκάκια στα μάγουλά του… Η γλώσσα του γλιστράει πάνω στην ευαίσθητη επιφάνεια της κορυφογραμμής του πούτσου μου…

Τα πόδια μου αρχίζουν να τρέμουν…

… ακόμα και τα χέρια μου τρέμουν…

Μια σταγόνα σπέρματος τινάζεται έξω από το στόμα του. Προσαρμόζει τα χείλια του έτσι ώστε να μη ξανασυμβεί ατύχημα αυτού του είδους… απροσδόκητα. Παρακολουθώ τον τρόπο που ο πούτσος μου ταλαντεύεται πότε στη μια πλευρά του στόματός του και πότε στην άλλη. Είναι σαν να παρακολουθώ ένα δηλητηριώδες φίδι που χορεύει υπνωτισμένο από τον ήχο της φλογέρας… Οι κόρες των ματιών μου διευρύνονται από τον ενθουσιασμό καθώς η γλώσσα του μαστιγώνει αλύπητα τον πούτσο μου…

Τα πόδια μου τρέμουν για τα καλά…

Τα πνευμόνια μου λαχανιάζουν για λίγο οξυγόνο…

Αναστεναγμοί δονούν τις αμυγδαλές μου…

Ξαφνικά, αφήνει τον πούτσο μου να γλιστρήσει αργά έξω από το στόμα του. Η αίσθηση αυτή είναι ικανή για να φουντώσει μια πυρκαγιά στο εσωτερικό του κορμιού μου. Με κοιτάει μ’ ένα λαμπερό χαμόγελο! Ήσυχα γέλια ξεσπούν μέσα στο σώμα του καθώς πιάνει τον πούτσο μου και αφήνει την άκρη της γλώσσας του ν’ ακολουθήσει παιχνιδιάρικα την οδό των αιμοφόρων αγγείων που αγκαλιάζουν την περίμετρό του. Τεντώνω τα πόδια μου. Η γλώσσα του διασχίζει την όχι και τόσο περιορισμένη επιφάνεια της βαλάνου μου, στροβιλίζεται στη κάθετη σχισμή και δοκιμάζει την αλμυρή γεύση του σπέρματος, μια γεύση αλλοιωμένης καραμέλας… Η γλώσσα του βρέχει με σάλια τον πούτσο μου, απ’ άκρη σ’ άκρη… Η όλη διαδικασία μετατρέπεται σε μια τεράστια ευχαρίστηση, καθώς αποφασίζει να αιχμαλωτίσει μέσα στο στόμα του τον αριστερό όρχι μου, με την άκρη της γλώσσας του να γλιστράει στην ομαλή, ξυρισμένη σάρκα του…

Μέχρι να προλάβω να βογκήξω, χώνει στο στόμα του, βαθιά μέσα, το δεξί όρχι. Ζητάει απεγνωσμένα κάτι για να σβήσει την ακόρεστη δίψα στο λαιμό του. Αυτό καταλαβαίνω. Η βαρύτονη φωνή μου αναστενάζει εκστασιασμένη… Μια φλόγα ερωτική σιγοκαίει μέσα μου.

Κλείνω τα μάτια μου και το μυαλό μου μεθάει…

Μια μικρή διαταραχή στο ρυθμό του μόνο μ’ αναγκάζει να τα ανοίξω…

Καθώς κοιταζόμαστε στα μάτια, βαθιά, βγάζοντας μια κραυγή και με το κορμί να τρέμει, εκσπερματίζω… Η στύση σιγά – σιγά αποδυναμώνεται κι ας δονείται ο πούτσος μου στις άκρες των δακτύλων του… Νιώθοντας τη ζεστασιά των χεριών του, γέρνω ελαφρά προς τα πίσω, αφήνοντας το κορμί μου να χαλαρώσει από τον βομβαρδισμό που προηγήθηκε…

Βάζω στην αναμονή την γαλήνια ηρεμία του κορμιού, λίγο μετά την καταιγίδα…

Advertisements