Μου λέει να περιμένω

Πρέπει να περιμένω…

Όμως εγώ δεν μπορώ.

Το κορμί μου τον λαχταρά

Τα πόδια μου ζητούν από την καρδιά μου να τους επιτραπεί να κάνουν άλλο ένα βήμα

Όμως ο εγκέφαλός μου τα κρατά ακίνητα

Το ίδιο και τα χέρια μου… μένουν αγκυροβολημένα στο κιγκλίδωμα του κρεβατιού

πιάνοντάς το με τα πρόθυμα δάχτυλά μου

Μου έχει υποσχεθεί την υπέρτατη ευχαρίστηση, μ’ έναν όρο:

Να περιμένω… μπορώ δεν μπορώ

Στο αμυδρά φωτισμένο δωμάτιο

αγκαλιάζω το σκοτάδι

κλείνοντας τα μάτια μου

Το κεφάλι πέφτει προς τα πίσω από μόνο του

Βυθίζομαι στο κρύο, πέτρινο πάτωμα, τα γόνατά μου λυγίζουν

Νιώθω τα χέρια του να με αγγίζουν

Χαϊδεύει το κορμί μου

Ταυτόχρονα με επιθεωρεί από την κορυφή μέχρι τα νύχια με το λάγνο βλέμμα του

Ανήκω στα χέρια του

Η θερμοκρασία του κορμιού μου αυξάνεται

Ανοίγει το πεινασμένο στόμα του και με δαγκώνει

Τα δόντια του βυθίζονται στη σάρκα μου

Με καταβροχθίζει, από την πρώτη μπουκιά μέχρι την τελευταία

Το κορμί μου καίγεται από επιθυμίες που χύνονται πάνω του

Στα μάτια του βλέπω την ανάγκη του για μένα

Το χέρι του βρίσκει τα μαλλιά μου

Τυλίγει τα δάχτυλά του ανάμεσά τους, τα δένει κόμπο, τα κρατάει εκεί

Το άλλο του χέρι χαϊδεύει τη σπονδυλική μου στήλη

με αξιομνημόνευτη δεξιοτεχνία

Από τα μισάνοιχτα χείλια μου αρχίζουν να βγαίνουν αναστεναγμοί

που περιφέρουν τη βοή τους

Πιπιλίζοντας τα χείλια μου, τα δαγκώνει για να συγκρατήσω τα σάλια του μέσα στο στόμα μου

Βυθίζω τα δάχτυλά μου στα μαλλιά του για να ελέγχω την κίνηση του κεφαλιού του

Φιλά το μέτωπό μου

Σκουπίζει με τη γλώσσα του τη μυρωδιά του από το πρόσωπό μου

Μου ζητά να κρατήσω κλειστά τα μάτια μου

Εισπνέω βαθιά την εντολή του μαζί με την ανάσα του

… και περιμένω

Αν και δεν μπορώ…

Advertisements