Κυλώ το κορμί μου πάνω στο δικό του και το παγιδεύω αγκαλιάζοντας το με τα πόδια μου. Τα χέρια μου γίνονται αμέσως αντιληπτά με τα χάδια που σκορπούν. Τρίβω τη λεκάνη μου πάνω του. Τρέχω τη γλώσσα μου γύρω – γύρω από τα χείλια του και μέσα στο στόμα του, το οποίο ανοίγει μόνο για μένα… αποκλειστικά, ψιθυρίζοντας:

«Πες μου τι θες».

«Τίποτα, θα κάνω ό,τι μου ζητήσεις», του λέω.

Τα σάλια μου στάζουν στο κάτω χείλος του. Σουβλίζω το στόμα του με την άκρη της γλώσσας μου. Κρατώντας τον σφικτά από τα χέρια, καρφώνομαι μέσα του… Με τα δόντια μου τραβάω τις μπούκλες που έχουν μπερδευτεί με τ’ αυτιά του. Κρατώ σφικτά το κεφάλι του και με τα δυο μου χέρια. Τον φιλώ. Γυρίζω το κεφάλι του στο πλάι και τον γλείφω πίσω από το αριστερό αυτί. Δαγκώνω το λοβό του. Ανασηκώνομαι. Η πλάτη μου αποκτά μια καμπούρα που θυμίζει αψίδα θριάμβου. Λαχανιασμένος, ξαναμπαίνω μέσα του. «Δείξε μου τον καλύτερο εαυτό σου», μου λέει. Δεν μπορώ να απαντήσω. Δεν μπορώ να μιλήσω. Τα δάχτυλά μου σκάβουν το κρανίο του. Βλέπω τις φλέβες διογκωμένες στα μπράτσα του. Είμαι κατευθυνόμενος από μια ορμητική ανάγκη… εκδήλωσης πάθους. Ανυπομονώ να ολοκληρώσω. Τρίβομαι μέσα του και πάνω του, προσδοκώντας την έκρηξη… που καθυστερεί… την εύθραυστη έκρηξη. Ένα μείγμα λαχανιάσματος και πνιγμένης αναπνοής με κάνει να νιώθω να χτυπάει η καρδιά μου σαν να είναι χρονόμετρο. Σαν να μετράει κάτι αντίστροφα. Μια αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει. Αυτή τη στιγμή που η αγάπη εκδηλώνεται με όλες τις δυνάμεις της. Μισώ κάθε καταραμένο δευτερόλεπτο που περνάει και το σημειώνω καλά στον εγκέφαλό μου… μόνιμα.

Θαρρώ πως μπορώ να σταματήσω για λίγο. Το στόμα μου γεννά φιλιά πάνω στο στέρνο του. Αγγίζω τα χείλη του με τις άκρες των δακτύλων μου.

«Το στόμα σου…», του λέω… «Αχ, αυτό το στόμα σου…», κι εκείνος μου χαμογελάει…

«Τώρα;», με ρωτά…

Απαντώ μ’ ένα νεύμα.

Advertisements