Η μοναδικότητα της αφής του αφήνει στο κορμί μου μια γεύση αξεπέραστη.

Το χάδι του είναι μοναδικό και αρκετά αναγνωρίσιμο, έτσι ώστε ένα μόνο μικρό δείγμα με κάνει να νιώθω ότι εκτοξεύομαι στα ουράνια…

Βρίσκομαι στην αγκαλιά του, στο σπίτι μου, στο καταφύγιό του, αλάνθαστα ερωτευμένος και συγκινημένος, καταγράφοντας κάθε κίνηση του κορμιού του… κάθε χτύπο της καρδιάς του…

Με φιλάει μ’ έναν τρόπο τέλειο…

Δοκιμάζω τη γεύση του σάλιου του οικειοθελώς και τα σωθικά μου καίγονται σαν να κατάπια δηλητήριο… κώνειο…

Ζω το θάνατο της λογικής…

Υποκύπτω, τυλίγοντας τη γλώσσα του με τα χείλια μου και στη συνέχεια κάνω διαδοχικές βόλτες με τη δική μου γλώσσα στα δάχτυλά του

Απολαμβάνω την καθαρτική ευχαρίστηση να τα στεγνώνω με την ανάσα μου

Η ειδωλοποίηση της προσωπικότητάς του ξεκινά χρησιμοποιώντας την πρόσβαση που έχω στο σώμα του, το αναπόφευκτο μονοπώλιο της απόλαυσης μου… ο εθισμός μου…

Χορεύει στα χέρια μου και οι μπούκλες του περιπλανιούνται αέρινα και διαισθητικά προς κάθε κατεύθυνση, μαγνητίζοντας τα χέρια μου που τρέμουν…

Κινούμαστε και οι δυο, αυστηρά, πάνω στις ράγες του ενθουσιασμού, που μας οδηγούν σ’ ένα σημείο χωρίς επιστροφή…

Κρίνοντας από τον εαυτό μου, δεν θ’ αργήσουμε να ανατιναχτούμε σαν θερμόμετρα που δεν μπορούν να μετρήσουν υψηλότερη θερμοκρασία… αφήνοντας πίσω μας μια ορμητική ροή γλυκόπικρου νέκταρ, διαποτισμένου με πάθος, τόσο έντονου, που προκαλεί τους αριθμούς της συνηθισμένης μέτρησης…

Ξέρω ότι πρέπει να προσφέρουμε ο ένας στον άλλο τις γεύσεις των χυμών μας, ανακατεύοντάς τις ή ακόμα και συνδυάζοντάς τις μεταξύ τους…

Το κοκτέιλ θα είναι δυνατό, μοναδικό, απαράμιλλο… αναντικατάστατο…

Advertisements