Κάτσε κάτω …

…, παρακαλώ

Εδώ, στην τραπεζαρία, σ’ αυτή την καρέκλα.

Θα καθίσω στην αγκαλιά σου.

Μη μιλάς. Μη λες ούτε μια λέξη…

Μου αποσπάς την προσοχή.

… κι έχω μόνο δέκα λεπτά στη διάθεσή μου

Θέλω ν’ ακουμπήσω το κεφάλι μου στο δικό σου

Θέλω να με ζεστάνει η ανάσα σου

Το σώμα σου με καλεί

Μακάρι να είχα περισσότερο χρόνο μπροστά μου

Μακάρι να είχα χρόνο ικανό να σου διδάξω το πάθος μου

Θέλω να αισθανθώ την αναπνοή σου στο αυτί μου

λίγο προτού τα χείλια σου γλιστρήσουν στο πρόσωπό μου

τ

ρ

υ

φ

ε

ρ

ά

πρώτα στο ένα μάγουλο

έπειτα στο άλλο

Κι εγώ να μυρίζω τα μαλλιά σου

και να κάνω μια μπουκιά το μήλο του Αδάμ στο λαιμό σου

Μην κουνιέσαι!

Ζαλίζομαι, και δεν μπορώ

Έχουν μείνει μόνο οκτώ λεπτά

ή μήπως επτά;

Δώσε μου ένα φιλί

Μόνο ένα

απαλό (μόλις και μετά βίας άγγιξε τα χείλια μου)

παρατεταμένο (χώσε στο στόμα μου την άκρη της γλώσσας σου)

ενώ το χέρι μου θα στηρίζεται σταθερά ανάμεσα στα πόδια σου

και το βλέμμα μου θα εστιάζει στα μάτια σου

που θα λάμπουν σαν ουρανός γεμάτος από πεφταστέρια

Θέλω να κατευθύνει κάθε κίνησή μου το σώμα σου, η θερμότητά σου, η ευεξία σου

Δώσε μου ένα ακόμα φιλί

Κι άλλο ένα

… κι άλλο ένα

… μέχρι που να στερέψει το οξυγόνο στα πνευμόνια μου

Περίμενε…

Χρειάζομαι περισσότερο χρόνο

πολύ, πολύ περισσότερο

Όμως έχω μόνο λίγα λεπτά διαθέσιμα

Είμαι σε θέση να αφουγκραστώ τον ήχο της κίνησης του αίματος μέσα στις φλέβες σου

… κι αυτόν του σφυγμού σου

Δοκιμάζω τη γεύση των χειλιών σου, ενώ με τις παλάμες μου αισθάνομαι την καρδιά σου να χτυπάει

«Βλέπω» τη ψυχή σου για τα καλά

Έχω καυλώσει – Πρέπει να σταματήσω .

… αλλά δεν μπορώ

Δεν μπορώ να ελέγξω τον εαυτό μου,

Χρειάζομαι ένα μόνο γλείψιμο

ένα απαλό τσίμπημα των ρογών μου με τα μπροστινά σου δόντια

Το θέλω…

Ο χρόνος όμως είναι αμείλικτος… κυλάει σαν γάργαρο νερό…

Έχω μόνο δυο λεπτά διαθέσιμα – διάολε!

Τα δάχτυλά μου, ενωμένα με τα δικά σου, δεν μπορούν ν’ αγγίζουν τίποτα πια

ΟΚ, τέλος

Πρέπει να φύγω .

Advertisements