Καθώς τα δάχτυλά μου γλιστρούν

ανάμεσα στις μπούκλες των μαλλιών σου που σπαρταρούν

τα χέρια σου απλώνουν τη θερμότητα στην επιδερμίδα μου

θερμότητα που αυξάνεται από τα λόγια που μου λες

Κι όμως… μια αιφνιδιαστική επίθεση από φιλιά, χτύπημα στη σταθερότητα

με κάνει και χάνω τη γη κάτω από τα πόδια μου

Το αμέσως επόμενο λεπτό με βρίσκει να τινάζομαι στο κρεβάτι

κι εσένα να επουλώνεις τα τραύματα με περισσότερα φιλιά

επιμένοντας με το βλέμμα σου ότι η πληγή έχει φύγει

αφού πρώτα την έχεις δηλητηριάσει με το σάλιο σου

Σε ενθαρρύνω να συνεχίσεις, χωρίς φόβο

«Πάντα πρέπει να κάνεις βήματα προς τα εμπρός και όχι προς τα πίσω», έλεγε ο μπαμπάς μου

Τα λόγια αυτά επαναλαμβάνω απαλλάσσοντας τα από το μανδύα της προσποίησης

Καθώς οι εγκέφαλοι μας συγχωνεύονται και δίνουν κοινές οδηγίες στα χέρια μας

διευκολύνονται οι κινήσεις που πρέπει να κάνουμε από δω και πέρα

Μια σπίθα από την τριβή των κορμιών μας λίγα λεπτά πριν μπορεί να μη φάνηκε τόσο τεράστια

Τώρα όμως που φουντώσει έγινε μια ανεξέλεγκτη πυρκαγιά

Πανέμορφο αγόρι, μου έχεις κλέψει την καρδιά

Σε κοιτώ όπως ένας τουρίστας τα αξιοθέατα

Μια ανάσα παίρνω βαθιά και κρατώ την εικόνα σου στην αιωνιότητα

Σημαδεμένος από τα χείλια σου, με σκισμένα ρούχα από τα χέρια σου

στέκομαι μπροστά σου

Γλυκό αγόρι, κράτα με σφιχτά στην αγκαλιά σου

κι αν χρειαστεί, παραμόρφωσέ με

Άσε με να κολυμπήσω στο μεγαλείο του κορμιού σου

για χρόνο αόριστο… απροσδιόριστο

… όσο χρειαστεί.

Advertisements