Καθώς η ανάσα σου

ανιχνεύει το τριχωτό του κεφαλιού μου

γαργαλά τους λοβούς των αυτιών μου

κάνει τις τρίχες στο στήθος μου να χορέψουν,

οι γλυκές μου λέξεις επιπλέουν στην απόσταση που χωρίζει τα στόματά μας

Αν πλησιάσω πιο κοντά ο ιδρώτας σου θα εισχωρήσει μέσα μου

και θα ποτίσει μέχρι και τον εγκέφαλό μου.

Κάτι μέσα στο στομάχι μου αρχίζει να περιστρέφεται

Και η γη δεν μου προσφέρει πια τη σταθερότητα που χρειάζομαι

Με κοφτά γέλια απαντώ στο σκοτεινό, συγκρατημένο γέλιο σου

Στους πρώτους ψιθύρους σου, κλείνω τα μάτια μου

και ρίχνομαι πάνω στο κορμί σου

Η ζεστασιά σου με λιώνει

Σε σκεπάζω, κρατώντας σε σφικτά

Κι εσύ με ζυγίζεις

λίγο προτού συρθούμε στο λερωμένο πάτωμα

Η φωνή σου, ο τρόπος που εκφέρεις κάθε λέξη, ο ήχος που διαρρέει στα αυτιά μου

με ερεθίζουν όσο τίποτα άλλο

Τα χάδια σου αναδομούν το κορμί μου

Το χτίζουν από την αρχή ώστε ν’ αντέχει κάθε δόνηση των φωνητικών χορδών σου

Αναγεννιέμαι

Γίνομαι περισσότερο ανθεκτικός από ποτέ

Ακούγοντας τη μελωδία της φωνής σου

Advertisements