Ανασηκώνει τη λεκάνη του, εκθέτοντας το μεγαλείο της αρρενωπότητας του στα μάτια μου. σκύβω και γλιστρώ ένα από τα δάχτυλά μου κατά μήκος του στήθους του, γύρω από το βαθούλωμα του αφαλού του και τη στιγμή που οι χτύποι της καρδιάς μου φτάνουν στην αποκορύφωση αγγίζω το τρίχωμα της ηβικής του περιοχής. Η υγρή ζέστη του κορμιού του είναι έτοιμη να με τυλίξει, να με καταπιεί. Η εξαιρετική ευαισθησία και αίσθηση των ακροδάχτυλων μου στέλνει τα πιο τέλεια μηνύματα στον εγκέφαλό μου… Δυο από τα δάχτυλά μου ξεκινούν εκείνη την ένδοξη διαδρομή που εκ των προτέρων προδικάζει το αποτέλεσμα. Είναι μια διαδρομή χωρίς επιστροφή. Το βλέμμα μου καθηλώνεται εκεί που πρέπει, συλλαμβάνοντας όλες εκείνες τις εικόνες που πρέπει…

Το δελεαστικό κούνημα των γοφών του με ερεθίζει. Χωρίς δεύτερη σκέψη, χαμηλώνω το κεφάλι… Ένα ρίγος διαπερνά τη σπονδυλική μου στήλη. Υπακούω στο ένστικτό μου χωρίς δισταγμό. Παρατηρώ μια αύξηση του απαλού κόκκινου χρώματος στα μάγουλά του. Σαφέστατα έχει αναψοκοκκινίσει. Είναι πάρα πολύ γι’ αυτόν να δέχεται ανέκφραστα την επίδραση του πάθους μου. Το κορμί του μπαίνει σε μια διαδικασία οικειοθελούς συμμόρφωσης στις απαιτήσεις που προστάζει η στιγμή. Είναι απαιτήσεις που κανείς δεν μπορεί να αποτρέψει… Όχι ακόμα… Πριν καλά – καλά προλάβει να συνειδητοποιήσει τι συμβαίνει, νιώθει το κορμί μου να προσκολλάται με το δικό του…

Τον αγκαλιάζω σφικτά, σε μια προσπάθεια να χειραγωγήσω τις αντιδράσεις του. Ο εμποτισμός της σάρκας μου με τον ιδρώτα του με φέρνει σε μια κατάσταση φρενήρη που με αναγκάζει να τον βυθίσω στην αγκαλιά μου και να τον αισθανθώ όσο καλύτερα μπορώ έως ότου ο ένας από τους δυο μας ή και οι δυο μαζί εκραγούμε ανταλλάσσοντας υγρά που δεν μπορούν να είναι αποκλειστικά για τους εαυτούς μας, αφού η μοίρα τα έχει σχεδιάσει να μοιράζονται…

Επικεντρωμένος στο στόχο μου, κλαψουρίζω έντονα καλύπτοντας τις δικές του απεγνωσμένες κραυγές, οι οποίες δεν καταφέρνουν να με απωθήσουν. Η ερωτική παρόρμηση δεν επιτρέπει υποχωρήσεις, ούτε καν ολιγόλεπτες… Το κορμί του τροφοδοτεί την ανάγκη μου να το κρατώ και να ικανοποιούμαι κρατώντας το… Ακριβώς όπως περίμενα από την αρχή, η ένταση του οργασμού είναι τέτοια που οδηγεί σε μια παράλληλη έκρηξη χυμών και αναγκαστικών αναστεναγμών που βγαίνουν με βία από τα χείλη μας. Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να παρακολουθώ λεπτό προς λεπτό την εκσπερμάτιση του μέχρι να καταρρεύσει… ειλικρινά… τίποτα…

Advertisements