Εδώ είμαστε

εσύ κι εγώ

μόνο οι δυο μας, υπό το φως των κεριών.

Τρώμε , χορεύουμε, αλλά ποτέ δεν απομακρυνόμαστε από το δωμάτιο

Εδώ βρισκόμαστε, πρόσωπο με πρόσωπο

με μύτες που συνθλίβονται εξαιτίας της μηδαμινής απόστασης

με δάχτυλα δεμένα

με χέρια που κινούνται στο ρυθμό της μουσικής που δεν έχει σταματήσει να παίζει

Κοιτάω κατάματα τα λαμπερά μάτια σου

Ο ρομαντισμός αναμιγνύει σε σωστές ποσότητες τα χημικά στοιχεία των ορμονών μας

Οι γυμνές πατούσες μας ακούγονται όταν πατάμε το ξύλινο πάτωμα

Σε τραβάω ακόμα πιο κοντά μου κι εσύ σκοντάφτεις στην αγκαλιά μου

Η στύση σου είναι εμφανής μέσα από το τζιν σου

Τα χέρια μου δεν τσιγκουνεύονται τα χάδια στα μαλλιά σου

Ένα ανήμπορο κλαψούρισμα δραπετεύει από το στόμα σου

Τα χείλη μας συγκρούονται κόβοντας τις αναπνοές μας

Η γλώσσα σου τρυπάει το στόμα μου

Τα δάχτυλά μου, με ενθουσιασμό, γλιστρούν στο κορμί σου

Τα κεριά στο εσωτερικό περβάζι και στο κομοδίνο είναι έτοιμα να σβήσουν

Κοιταζόμαστε χαρίζοντας ο ένας στον άλλο το μεγαλύτερο χαμόγελο μας

Γλιστρώ τα δάχτυλά μου κάτω από τα ρούχα σου, αγγίζοντας τη σάρκα σου

Δεν αργώ να σου βγάλω τη μπλούζα και ν’ αποκαλύψω στα μάτια μου τη γύμνια σου

Το μόνο που μένει είναι να σου βγάλω και το παντελόνι

Και μετά ν’ αγκαλιάσω τους γοφούς σου, και τη μέση σου, και να βαδίσω με το βλέμμα μου κατά μήκος των ποδιών σου

Ξεκουμπώνω τα πέντε κουμπιά του τζιν σου αργά – αργά… ένα – ένα…

Το χαμόγελο σου είναι τόσο πονηρό

Βαδίζω γύρω – γύρω σου, και σε θαυμάζω…

Η ολοκληρωτική γύμνια σου επιτρέπει στα χέρια μου ν’ αρπάξω το κορμί σου

Σε ακούω να λαχανιάζεις…

Ξεκινώ…

Advertisements