Κάθεται ευθυτενής, περήφανος στην καρέκλα, περιμένοντας ν’ ακούσει τις εντολές μου… τις εντολές στις οποίες θα υπακούσει. Η έκφραση στο πρόσωπό του δεν αλλάζει ποτέ, το βλέμμα του δεν παραπαίει, δεν απομακρύνεται από πάνω μου. Ακόμα κι όταν η απόσταση που μας χωρίζει είναι ελάχιστη, σχεδόν μηδαμινή, κάθε τόσο σκύβει για να μη χάσει ούτε μια λέξη απ’ αυτές τις λιγοστές που θα πω…

«Τι θέλεις να κάνω;», λέει… ψιθυριστά… και χαμογελάει… Τα ολόλευκα δόντια του αστράφτουν στο σκοτάδι, κάνοντας την καρδιά μου να σφίγγεται αβοήθητη κάτω από το στήθος μου…

«Γδύσου για μένα, αγάπη… Μετρημένα και αργά…», λέω…

Σηκώνεται από την καρέκλα. Στέκεται όρθιος. Ο ερωτισμός στο βλέμμα του είναι τόσο έντονος που αδυνατώ να τον περιγράψω και να τον μεταφέρω με λέξεις σ’ ένα κομμάτι χαρτί.

Το πουκάμισό του είναι το πρώτο που πέφτει στο πάτωμα. Αφήνω τα μάτια μου να περιπλανηθούν πάνω στο ημίγυμνο κορμί του…

«Συνέχισε…», λέω μ’ ένα χαμηλό, βραχνό τόσο φωνής, σαν κάτι να έχει φράξει το λαιμό μου, σαν κάτι να μ’ εμποδίζει να μιλήσω με την κανονική μου φωνή. Ταυτόχρονα, η καρδιά μου χτυπάει δυνατά, σαν αλόγου όταν τρέχει σε αγωνιστική κούρσα…

Καθώς γλιστράει τα χέρια του στα πλευρά του, κατεβάζει ελαφρά το παντελόνι του ώστε να κατανοήσω καλά το χρώμα του σλιπ που φοράει…

Εισπνέοντας μια δόση νέας ανάσας, θαρρώ πως αρχίζω να τρέμω από το μίγμα της διέγερσης και του πάθους που βράζει μέσα στο κορμί μου. Η θερμοκρασία μου αυξάνεται ολοένα και πιο πολύ καθώς βλέπω το παντελόνι του να σωριάζεται και το ύφασμα του σλιπ του να φουσκώνει μπροστά, καταγράφοντας οριακά κέρδη λεπτό το λεπτό. Παρακολουθώ όλη τη διαδρομή της πτώσης του παντελονιού του προς το πάτωμα…

Είναι η σειρά των βογγητών πλέον να εκδηλωθούν.

Λαχταρώ να πέσω στα γόνατα και να τον εξυπηρετήσω με το στόμα μου μέχρις ότου χάσει τον έλεγχο…

«Ξάπλωσε στο κρεβάτι…», λέω…

Ξαπλώνει ανάσκελα κι αφήνει το χέρι του να εγκατασταθεί μέσα στο σλιπ του. Η υγρασία επικαλύπτει τα δάχτυλά του με τον τρόπο που τα πιέζει ανάμεσα στα γεννητικά του όργανα.

Συνειδητοποιώ ότι μπορώ να τον αγγίξω -έστω και χωρίς την άδειά του- με τη γλώσσα μου. Κι αυτό ακριβώς κάνω. Γλείφοντάς τον επαναλαμβανόμενα, προσποιούμαι ότι η γλώσσα μου είναι ένα πέος που το σέρνω στο κορμί του, που σπρώχνω με την άκρη του τη σάρκα του, κρατώντας σταθερά πάνω του το βλέμμα μου, μόνο γι’ αυτόν…

… αρχικά…

Advertisements