Με αφορμή όσα συμβαίνουν το τελευταίο καιρό δεν φαίνεται πλέον καθόλου απατηλό να σε απαγορεύουν, να σ’ εμποδίζουν ν’ αγαπάς τον άνθρωπό σου, κάποιοι που δεν μπορούν να καταλάβουν τους απροσάρμοστους του έρωτα, σαν κι εμένα… σαν κι εσένα…

Εγώ όμως επιμένω.

Θέλω την αγάπη σου. Θέλω να μου ανοίξεις το στόμα και να μου την ταΐζεις μπουκιά – μπουκιά…

Με το πουκάμισό σου ξεκούμπωτο… μέχρι χαμηλά… και τη γενειάδα σου να βουρτσίζει το αξύριστο πρόσωπό μου, με φιλάς… και το σάλιο σου… η ουσία αυτή που έχουν κι άλλοι, σ’ εσένα όμως είναι ξεχωριστή, κυλάει πάνω μου. Αυτό το είδος φιλιών ονειρεύομαι… Τα φιλιά που μόνο ένας άντρας σ’ έναν άλλο άντρα μπορεί να δώσει…

Τα λασπωμένα παπούτσια σου, θύματα της πρώτης φθινοπωρινής μπόρας, βρίσκονται τοποθετημένα στραβά στην είσοδο του σπιτιού… Η ανάσα σου βγαίνει βιαστικά στο πρώτο βήμα, σε κάθε βήμα… στο βήμα που θα σε φέρει στο κρεβάτι… στο βήμα που θα νιώσω την πυρετώδη πινελιά του αγγίγματός σου… στο βήμα που θα φέρει τον πούτσο σου στο στόμα μου… να, εδώ… Ποτέ δεν μπορώ να σε αρνηθώ. Σε θέλω τόσο πολύ, πάρα πολύ… που ξεχνώ να σε ευχαριστήσω… που ξεχνώ να σε παρακαλώ…

Σε θέλω. Θέλω εσένα… κι αυτό… το συναίσθημα που κρύβεται μέσα μου και στέκεται σαν κόμπος βαθιά στο λαιμό… το συναίσθημα που με σπρώχνει να σκάψω βαθιά τα δάχτυλά μου στη σάρκα σου… το συναίσθημα που εντείνει την κορύφωση, την ικανοποίηση των ξέφρενων αναστεναγμών μου όταν η γλώσσα σου σέρνεται πάνω μου… όταν ο πούτσος σου στέκεται στα ύψη χωρίς τίποτα να τον χωλαίνει…

Σε θέλω… όχι μόνο εσένα, αλλά και τα ρούχα που φοράς όταν εργάζεσαι… και τα ζεστά σου χέρια στα μαλλιά μου, αργά το βράδυ, να με καταπραΰνουν… να με χαλαρώνουν… να με απομακρύνουν από τις αϋπνίες της νύχτας.

Θέλω να με θέλεις κι εσύ…

Όχι.

Θέλω να με χρειάζεσαι. Να με περιμένεις κρυμμένος πίσω από την πόρτα αργά το βράδυ, τις βραδιές που επιστρέφω σπίτι απελπισμένος για την αγκαλιά σου. Να με θέλεις μέχρι και στις μεθυσμένες, ασυνείδητες στιγμές σου…

Θέλω να ξέρω ότι με θέλεις… να έχεις το χρόνο να τρέχεις μαζί μου μακριά… εκεί που χρειάζεται…

… εις πείσμα όλων… των δαιμόνων.

Advertisements