«Μωρό θα έρθεις να παίξουμε τους γάτους»;

«Δεν καταλαβαίνω τη γλώσσα που μου μιλάς…»

«Μιάου, μιάου… Νιάου»;

«Νιάρ…»

Μ’ ένα σάλτο που θα ζήλευε ακόμα κι ένας αίλουρος, προσγειώνεται στα γόνατα μου. Φοράω μόνο το παντελόνι της πιτζάμας μιας και ήμουν προετοιμασμένος να κοιμηθούμε και όχι να παίξουμε. Ούτε κι εγώ ξέρω πως μου ήρθε στα ξαφνικά η διάθεση για κάτι τέτοιο, αφού λίγα λεπτά πριν χασμουριόμουν σαν άγριο λιοντάρι παρατημένο στη μέση της ζούγκλας. Ίσως να έφταιξε το γεγονός ότι παρουσιάστηκε μπροστά μου ξαναμμένος και ημίγυμνος μετά το ντους που έκανε… Δεν ξέρω. Τέλος πάντων.

Αγκαλιάζοντας το κορμί του, νιώθει την τρυφερότητα που κρύβει κάθε χάδι μου κι εγώ νιώθω την ανατριχίλα και το τρέμουλο του. Τα δάχτυλα μου κατεβάζουν αργά – αργά το σλιπ του, αφήνοντας το να φτάσει μέχρι το ύψος των γόνατών του. Οι παλάμες μου αναλαμβάνουν να τον χαϊδέψουν παντού, εκτός από το σημείο εκείνο που θα περίμενε κανείς να χαϊδέψω. Πραγματικά ανησυχώ μερικές φορές με την εγκράτεια μου! Κατεβάζω και στη συνέχεια βγάζω μια και καλή το σλιπ του. Το κρατώ για λίγο στο χέρι μου και εν συνεχεία το τοποθετώ ως μάσκα στο πρόσωπό του. Μάλιστα, δεν ξεχνώ να το δέσω σφικτά στο πίσω μέρος του κεφαλιού του. Στο σκοτάδι, ξέρεις, αυξάνονται οι υπόλοιπες αισθήσεις!

Τα χέρια μου επιστρέφουν για μια ακόμη φορά στο κορμί του, χαμηλά αυτή τη φορά… Τον χαϊδεύω πάλι, και πάλι, και πάλι… Μπορώ να αισθανθώ τη θερμοκρασία του σώματος του ν’ αυξάνεται. Ανεβάζω ρυθμό. Βογκάει! Το αίμα συγκεντρώνεται στο κάτω μέρος του κορμιού του. Τα χάδια μου καταφέρνουν να ζωντανέψουν τον ανδρισμό του…

Με το άλλο χέρι κρατώ τις μπούκλες του. Σφιχτά. Σέρνω τα δάχτυλα μου ανάμεσα στα πόδια του. Με τα ακροδάχτυλα μου χαϊδεύω δειλά, δοκιμαστικά, τον πούτσο του. Είναι τόσο ζεστός και υγρός. Τονώνω τη στύση του προτρέποντας τον να γαμηθούμε…

Γουργουρίζει…

Σταματώ για λίγο… Για πολύ λίγο…

Ξεκινώ από το σημείο που είχα σταματήσει…

Επίμονα αυτή τη φορά. Ακόμα κι εγώ ζαλίζομαι από τη ταχύτητα. Μια φωνή μέσα μου λέει να σταματήσω προτού τον αναγκάσω να εκσπερματίσει. Μια άλλη φωνή όμως, επίσης μέσα μου, με ικετεύει να συνεχίσω…

Ακούω την πρώτη… και σταματώ…

Ο πούτσος του, σκληρός, κατακόκκινος και υποσχόμενη επώδυνος, στέκεται μπροστά μου, αναγκάζοντας με σιωπηλά, σε μια γλώσσα που μόνο εγώ καταλαβαίνω, να γδυθώ και να σταθώ καταλλήλως. Αισθάνομαι τα χέρια του στους γοφούς μου. Αισθάνομαι την ένταση του οργανισμού του να οικοδομείται. Αισθάνομαι τον πούτσο του να μπαίνει μέσα μου. Ακούω τα βογγητά του.

Αυτό ήταν…

Γυρνώντας, ξαπλώνω ανάσκελα στο πλάι του. Τον αγκαλιάζω τη στιγμή ακριβώς που ανακτά τις δυνάμεις του. Ένα χαμόγελο του ανάβει μια λάμψη στα μάτια του. Ακούω ένα γουργουρητό ηδονής…

«Μιάου…»

Advertisements