Έλα πιο κοντά, σου λέω…, έλα πιο κοντά σ’ εμένα, επαναλαμβάνω… μέχρι που τα κορμιά μας ενώνονται για τα καλά, γιατί έτσι πρέπει, γιατί είναι προορισμένα να συνεργάζονται, να συμπράττουν, ακούσια… δίχως άδεια…

Νιώθοντας τους παλμούς της καρδιάς σου, οδηγούμαι μέσα σου με χαριτωμένες, ρυθμικές κινήσεις…

Σέρνομαι σαν το φίδι, προσπαθώντας να συμπληρώσω το εσωτερικό του κορμιού σου με το δικό μου, προσπαθώντας να ικανοποιήσω την άπληστη ανάγκη μου να περάσει στα χέρια μου ο έλεγχος…

Η ζεστή σάρκα σου λιώνει στα χέρια μου

Μουρμουρίζεις λόγια που δεν τα καταλαβαίνω, ούτε είμαι σε θέση να τα συγκρατήσω ώστε να σου ζητήσω να μου τα εξηγήσεις αργότερα…

Τολμάς κι αφήνεις ανυπεράσπιστο το βλέμμα σου…

Τα δάχτυλά μου γλιστρούν στο ιδρωμένο σου κορμί καθώς χάνομαι μέσα σου

Η τέλεια θερμοκρασία που επικρατεί εσωτερικά, με τυλίγει

Φιλώντας συνεχόμενα τις γωνίες του προσώπου μου, βγάζεις από το στόμα σου αναστεναγμούς και πνιχτές κραυγές πόνου

Τα αυτιά μου έχουν αποκτήσει μια παράξενη οικειότητα μαζί τους

Σφραγίζεις το στόμα μου με φιλιά, απ’ εκείνα τα παθιασμένα που σου έχω διδάξει να μου δίνεις

Το μόνο που θέλω και χρειάζομαι είναι να ξεσπάσω, αφήνοντας τα μάτια μου να αιμορραγούν με δάκρυα χαράς και ευχαρίστησης…

Κοίταξε με στα μάτια, ζητώ και λαμβάνω ως πρόσφορο το βλέμμα εκείνο που μόνο εσύ θα μπορούσες να δώσεις

Ταπεινά φιλώ το αγιασμένο κορμί σου, κάνοντάς το δικό μου

… μια και καλή… για πάντα…

Τελεία και παύλα.

Advertisements