Δέχομαι τη δροσιά των φιλιών σου ως μάννα εξ ουρανού

Είναι γλυκά, τρυφερά… τα καλύτερα απ’ όσα μου έχεις δώσει μέχρι στιγμής.

Δεν μπορώ παρά να σε ευγνωμονώ…

Τολμώ να πω ότι τα φιλιά σου πρέπει να είναι πρώτα στη λίστα των ναρκωτικών που θα νομιμοποιηθούν… κάποτε…

Οι μύθοι για το άτομό σου αναφέρονταν εδώ και καιρό στα δηλητηριώδη φιλιά σου

και στα σάλια σου που εμποτίζουν τα χείλη και ταξιδεύουν στο λαιμό.

Τα χρονικά και τα χειρόγραφα από την άλλη τα περιγράφουν ως Ελιξίριο της ζωής.

Προσπάθησα… προσπαθώ να βγάλω τα δικά μου συμπεράσματα…

Και να… είσαι εδώ…

Ευαίσθητος, αρωματισμένος

Κρατώντας με στην αγκαλιά σου μ’ ένα παράδοξο τρόπο σαν να είμαι μωρό

Ενώ εγώ σε αγκαλιάζω σφιχτά για να σου δείξω πόσο ασφαλής αισθάνομαι όταν βρίσκομαι κοντά σου…

… Αυτή τη μοναχική νύχτα

Το άρωμα της ύπαρξής σου διαχέεται μέσα μου…

Οι ψίθυροι και τα μουρμουρίσματα σου γεμίζουν ακόμα και τις γωνιές του μυαλού μου

Θαρρώ πως από σήμερα και τούδε δεν θα λατρέψω ξανά το Θεό

… θα αγνοήσω τα βυσσινί χρώματος προσευχητάρια που διαβάζουμε κάθε Κυριακή

Γιατί μόνο εσένα πρέπει να λατρεύω

Γιατί μόνο σ’ εσένα πρέπει να είμαι αφοσιωμένος

Δεν ξέρω αν πρέπει ν’ αναζητώ άλλη δύναμη αφού υπάρχεις εσύ

Νιώθω τόσο ολοκληρωμένος.

Advertisements