«Ξανά…»

Με βουλωμένα αυτιά από τη τελευταία βουτιά στη θάλασσα, ό,τι κι αν λέει το ακούω σαν ψίθυρο. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να διαβάζω τα χείλη του.

«Ξανά;», ρωτώ δύσπιστα…

Δεν μου απαντά. Πλησιάζει όσο πιο κοντά γίνεται, αποκτά το πλεονέκτημα της θέσης που πραγματικά επιθυμούσε και ξεκινά να γλείφει, τα χείλια μου, το λαιμό μου και το λοβό του δεξιού μου αυτιού…

Νιώθω τον πούτσο μου να σηκώνεται ψηλά…

Τα δάχτυλά μου εντοπίζουν τη γραμμή του σαγονιού του…

«Τι είπες;», ρωτώ…

«Ξανά…», απαντά… πάλι ψιθυριστά…

Τα χέρια του κινούνται γύρω από το κορμί μου σαν θαλάσσια φίδια.

Καθώς έρχεται ακριβώς από πάνω μου, μπορεί να αισθανθεί τη στύση μου…

Απλώνω τον αντίχειρά μου και τον βάζω στο στόμα του… κι αυτός τον πιπιλίζει τόσο τέλεια, που με κάνει να τον θαυμάζω.

Πόσο ευλογημένο είναι το στόμα του!

Κλείνει τα μάτια του και χαμογελά…

Τον αφήνω να αισθανθεί τα χέρια μου να γλιστρούν αργά από τα γόνατά του προς τα πάνω

Λατρεύω, πάντα λάτρευα τους δεύτερους γύρους…

Η ανάγκη να επαναληφθεί αυτό που συνέβη πριν από μισή περίπου ώρα, είναι επιτακτική.

«Ωραία …»

Δένει τα χέρια του γύρω από τη μέση μου,

Με σταθερό ρυθμό και με τη βοήθεια των κυμάτων που μας ανασηκώνουν προς τα πάνω, τα κορμιά μας συναντιούνται για τα καλά…

Είναι η στιγμή που δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα… που δεν μπορώ να αναπνεύσω.

Είναι τόσο μεθυστική η αίσθηση των χεριών του στο στήθος μου

Είναι τόσο μεθυστική η αίσθηση των μαλλιών του στους ώμους μου

Είναι τόσο μεθυστική η αίσθηση των χεριών μου στην πλάτη του

Είναι τόσο μεθυστική η αίσθηση των χειλιών μου στο στήθος του

Νιώθω…

… ανάξιος.

τυλίγω τα πόδια μου γύρω από το κορμί του.

με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που κάνουμε έρωτα.

Τα λόγια μας ξεκινούν να είναι ασυνάρτητα

Από τον τρόπο που με κρατά, καταλαβαίνω τη δύναμη της αγάπης του

Ακουμπώ το κεφάλι μου στο στήθος του, για ν’ ακούω τις ανάσες και τα χτυπήματα της καρδιάς του

Θέλω τόσο πολύ να τον νιώσω μέσα μου… πάρα πολύ…

«Πιο δυνατά, αγάπη…»

Για μια ακόμη φορά μετατρεπόμαστε σε ζώα που παλεύουν μέσα στη θάλασσα

Τα αστέρια στον ουρανό αναβοσβήνουν κι εγώ προσπαθώ να εστιάσω στα μάτια του

Προσπαθεί ν’ αντισταθεί, κλείνοντάς τα ξανά…

Αισθάνεται τα χέρια μου να τον περιβάλλουν, σαν μητρική αγκαλιά

Χωρίς περιορισμούς, χωρίς να κρύβω τίποτα, αφήνω το πάθος μου να διαχυθεί παντού.

Advertisements