Έχω ακούσει να λένε ότι το τάγκο δεν είναι ένας απλός χορός, αλλά μια ερωτική συνομιλία, καθόλου φλύαρη που δεν ξέρεις που θα σε οδηγήσει.

Παραβλέπω τις όποιες συνέπειες καθώς τα εξειδικευμένα χέρια του με τυλίγουν και με φέρνουν στην αγκαλιά του…

«Μου έλειψες…», ψιθυρίζει…

Η ζεστασιά του μάγουλου του απλώνεται στο δικό μου μάγουλο. Στα ρουθούνια μου καταφτάνει η μυρωδιά της κολόνιας του… σανταλόξυλο… η υπέρτατη αρρενωπή μυρωδιά…

Η μουσική ξεκινά…

Νιώθω το κορμί μου να βυθίζεται στο ρυθμό… Μπρος – πίσω, μπρος – πίσω… στροφή… Στο μυαλό μου ο ρυθμός αυτός ενορχηστρώνεται σύμφωνα με τις δικές μου επιθυμίες έτσι ώστε να καλύπτει όλες τις αποχρώσεις του ερωτισμού…

Η καρδιά μου βρίσκεται σε διαδικασία εγρήγορσης… Ακόμη κι αυτό το τικ τακ της χρησιμοποιώ για να διατηρήσω σταθερά τα βήματά μου…

Χορεύοντας, αισθάνομαι κάθε κύτταρό μου να χορεύει κι αυτό. Τα χέρια μου περιμένουν υπομονετικά και σιωπηλά κατευθύνσεις από τον εγκέφαλό μου που επεξεργάζεται τα πάντα.

Κοιτώ χαμηλά και βλέπω στο πάτωμα χάρτες με το ταξίδι που πρέπει να κάνουν τα πόδια μου. Αργώ να συνειδητοποιήσω ότι δεν χρειάζεται να πάω πουθενά. Μου αρκεί η αγκαλιά του.

Για μια στιγμή αισθάνομαι άβολα καθώς η παλάμη του γλιστράει στην ιδρωμένη πλάτη μου. Με κρατάει πιο σφιχτά από ποτέ, δείχνοντας μου κάτι από την αστείρευτη δύναμη του… αυτό που με περιμένει αν ξεδιπλώσει την επιθετική διάθεσή του. Στο βλέμμα του διακρίνω όλη την πείνα του. Για να κρυφτεί, κάνει μια θεαματική στροφή, υποχρεώνοντάς με να τον ακολουθήσω

(Πρέπει να κάνει μαθήματα κρυφά για εβδομάδες. Δεν θυμάμαι να τον έχω διδάξει ποτέ τη συγκεκριμένη φιγούρα)

Χορεύοντας, νιώθω τον τρόπο που σκέφτεται…

Χωρίς ν’ ανταλλάσσω ούτε μια λέξη αμφιταλαντεύομαι ανάμεσα στην υποταγή και την εντολή…

Πιάνει το πόδι μου και το σέρνει προς τα πίσω… κι έπειτα προς τα πάνω…

Σπρώχνει το κορμί μου με το δικό του όπως όταν θέλει να βρεθεί μέσα μου, στα βάθη μου

Τα χείλια μας συναντιούνται…

«Ερωτική συνομιλία είπες;», με ρωτά

«Μάλιστα…», απαντώ…

«Πράγματι…», ψιθυρίζει…

Advertisements