Η ανάσα του βγαίνει με μικρά, δειλά, πνιχτά αναφιλητά, καθώς φιλώ παθιασμένα το λαιμό του. Το πρόσωπό του είναι πνιγμένο στις παχιές, πυκνές μπούκλες του. Η απαλότητά τους χαϊδεύει τα μάγουλά μου. Προσπαθώ να τραβήξω από πάνω του το σεντόνι και να καρφώσω με τα χέρια μου το κορμί του στο κρεβάτι, όμως τα δάχτυλά μου γλιστρούν στη γυαλάδα του ιδρώτα των ποδιών του και των καλογυμνασμένων κοιλιακών του. Απτόητος, συνεχίζω να εξερευνώ αδιάκοπα το κορμί του και να αισθάνομαι εντονότερα από ποτέ τις κινήσεις του εξεγερμένου πούτσου του στο περιορισμό που του θέτει το εσώρουχο που φοράει… Με έκδηλη κατανόηση στο βλέμμα του με κοιτάει στα μάτια και δαγκώνει την υγρασία στα χείλια του. Τα δάχτυλά μου έχουν καταφέρει να χωθούν μέσα στο εσώρουχό του. Ήδη τρέχουν πάνω – κάτω κατά μήκος του πούτσου του που σφύζει από ζωή και στέκεται προσοχή, έτοιμος να προσφέρει τα υγρά του στα περίεργα δάχτυλά μου που διερευνούν τα όρια αντοχής του…

Το κορμί του σφαδάζει κάτω από το σεντόνι. Δεν προσπαθώ να το τραβήξω πια από πάνω του. Κάτι μέσα μου λέει ότι επιβάλλεται να κρατήσω φυλακισμένο το σώμα του. Προσωρινά, έστω… Δοκιμάζει ο ίδιος να ξεσκεπαστεί, τεντώνοντας προς τα πάνω το κορμί του, όμως δεν τα καταφέρνει, τουλάχιστον στον βαθμό που επιθυμούσε. Το σεντόνι, έτσι όπως είναι τυλιγμένο γύρω γύρω, θυμίζει σάβανο. Ο λαιμός του αρχίζει να καίει. Από το στόμα του, ζωώδεις βρυχηθμοί, ξεπετάγονται, απελευθερώνοντας όλο το οξυγόνο που βρισκόταν μέσα στους πνεύμονές του. Το πάθος του για ελευθερία απαιτεί να τεντώσει λίγο περισσότερο το κορμί του, αλλά και πάλι… το καταραμένο σεντόνι αρνείται να ξεσκεπάσει το σώμα του…

Τα μάτια του λάμπουν σαν αναμμένα τσιγάρα και οι μικροσκοπικές φλέβες γύρω από τις κόρες του είναι έτοιμες να εκραγούν. Ο οργασμός προκαλεί μια υπερσυγκέντρωση αίματος στο πρόσωπό του. Τα μάγουλά του και τα αυτιά του κοκκινίζουν. Στα βάθη του λαιμού του, ένα πλήθος κραυγών ασφυκτιούν να βγουν και ν’ ακουστούν, όμως κι αυτές τις εμποδίζουν τα χέρια μου, τα οποία εναλλάξ κρατούν κλειστό το στόμα του. Η πίεση που ασκεί το κορμί μου στο κορμί του είναι ικανή να διαλύσει το κρεβάτι…

Ένα ρίγος διαπερνά τη σπονδυλική μου στήλη. Αισθάνομαι σαν να τη διέσχισε ηλεκτρικό φορτίο υψηλής τάσης. Ξαπλώνω πάνω του και νιώθω τα πόδια του να τρέμουν. Προσπαθεί απεγνωσμένα να πάρει μια ανάσα. Τα δάχτυλά μου παραμένουν ενωμένα με τον πούτσο του. Ορκίζομαι να μην τα χωρίσω μέχρις ότου πετύχω τουλάχιστον έναν από τους στόχους μου.

Δεν το βάζει κάτω. Δοκιμάζει και πάλι…

Advertisements