Η μέρα είναι ζεστή και οι ακτίνες του ήλιου ευπρόσδεκτες ώστε να μπορώ να απολαμβάνω τη χαριτωμένη εικόνα των διάσπαρτων φακίδων στις παρυφές της μύτης του. Το γείσο του καπέλου του κρύβει κάτι από τη γοητεία του, κυρίως όμως καλύπτει τις πυκνές μπούκλες του που όλο γυρεύουν αφορμή να εξεγερθούν, να επαναστατήσουν. Τα μεγάλα γυαλιά ηλίου κρύβουν τα τεράστια, εκφραστικά του μάτια. Κρέμομαι, κυριολεκτικά, από τα χείλη του, ενώ παράλληλα πρέπει να προσέχω και τον Λουκά που χτίζει πύργους στην άμμο. Κάπου – κάπου ο αέρας που σηκώνεται κάνει τις ονειροπαγίδες να κουδουνίζουν…
Ο ήλιος έχει ψήσει για τα καλά τις εκτεθειμένες σάρκες μας. Διακριτικά, σκύβω και αγγίζοντας τα χείλη του, του δίνω εκείνο το είδος του φιλιού που η γεύση του μένει στο στόμα για μήνες, για χρόνια… χωρίς να χάσει τη φρεσκάδα του όλο αυτό το διάστημα…
Ακουμπώντας τους αγκώνες μου πάνω του, ακούω τον ήχο της ανάσας του, ανακατεμένη με τον ήχο των κυμάτων της θάλασσας. Ειλικρινά, δεν υπάρχει καλύτερος ήχος απ´ αυτόν… Προσπαθεί να τον ανταγωνιστεί, χωρίς ελπίδα, το τραγούδι των πουλιών και η κίνηση του ανέμου που έτσι όπως περνά ανάμεσα στα φύλλα των δέντρων ακούγεται σαν απομίμηση ψιθύρου…
Καθισμένος, ανάσκελα, στην αμμουδιά, τεντώνω τα πόδια μου και ταυτόχρονα τεντώνω τα αυτιά μου για να μπορέσω να προχωρήσω άμεσα στη σύλληψη της φωνής του με το που θα μιλήσει… Τα δάχτυλα μου κάνουν άλματα πάνω στο κορμί του λίγο προτού επιχειρήσω να τον φιλήσω ξανά. Αυτή τη φορά το φιλί θα είναι εμποτισμένο με άγριο πάθος. Σπρώχνω τη γλώσσα μου βαθιά μέσα στο στόμα του, διερευνόντας, εξερευνόντας… σπρώχνοντας, δοκιμάζοντας, καταβροχθόντας. Αφαιρώντας το καπέλο του που στεκόταν εμπόδιο στο σχέδιο μου, αρπάζω τις μπούκλες του και τις χώνω στο στόμα μου… απολαμβάνοντας την αλμύρα τους…
Σπάζοντας τη διάρκεια του φιλιού, θαυμάζω για πολλοστή φορά το χαμόγελο του, παρατηρώ τις ρωγμές που σχηματίζονται στο μέτωπο του και καταγράφω την επιθυμία του για μένα στα μάτια του… Τι κι αν φοράει γυαλιά ηλίου; Αδιάκριτα, πλέον, καταφεύγω στην αγκαλιά του. Οι μπούκλες του γίνονται και δικές μου μπούκλες έτσι όπως πέφτουν στο κεφάλι μου… Χρησιμοποιώ το μήκος και το εύρος της γλώσσας μου για να γλείψω τα αυτιά του, για να δοκιμάσω τη γεύση τους…
Αμέσως μετά, κάνω μια έκπτωση στο πάθος μου. Είναι στη μέση κι αυτός ο οργασμός που κάνει επισκέψεις πάντα απρόσκλητος και στην προκειμένη περίπτωση είχε πλησιάσει τόσο κοντά… Αναδιπλώνομαι λοιπόν, ψιθυρίζοντας στο αυτί του πόσο πολύ τον θέλω… πόσο έτοιμος είμαι να διάπραξω το αδίκημα της αποπλάνησης… Είμαι επιρρεπής, άλλωστε, στις αποκλίνουσες συμπεριφορές. Γλιστρώ ξανά τα χείλη μου πάνω στα δικά του και εισπνέω την ανάσα του. Κυλώ απαλά τη γλώσσα μου στο λαιμό του. Αισθάνομαι το αίμα του να κυλάει βιαστικά μέσα στις φλέβες του… Προσπαθώ να μη κοιτάξω χαμηλά για να μη δω την αναστάτωση που έχω δημιουργήσει μέσα στο μαγιό του. Χαϊδεύει όμως τρυφερά τους κοιλιακούς του που σφύζουν και πάλλονται από τη ζωντάνια…
Ο ήλιος έχει καταφέρει να μας ιδρώσει για τα καλά. Τα κορμιά μας λάμπουν, μ’ αυτή την ιδιαίτερη λάμψη των κορμιών αμέσως μετά την ερωτική πράξη.
Πρέπει να φύγουμε από την παραλία… Επειγόντως, μάλιστα!

Advertisements