Ο ήλιος βρίσκεται ψηλά τώρα… και η θερμοκρασία ανεβαίνει…

Οι ακτίνες του χαϊδεύουν τα κορμιά μας, καίγοντας την ωχρότητα της σάρκας κι αφήνοντας στο πέρασμά τους ένα διακριτικό χάλκινο χρώμα… Κι όσο επιμένουν να μας χαϊδεύουν, το κορμί μου προσκολλάται στο δικό του, όπως το ζαμπόν με το κίτρινο τυρί μέσα στη τοστιέρα… λιώνει κυριολεκτικά, χάνοντας την οντότητα του. Και δεν είναι μόνο το κορμί… Και οι σκέψεις μου, επίσης, φλέγονται… Έτσι όπως είμαστε ξαπλωμένοι στο έδαφος, κάτω από τον καταγάλανο ουρανό, όχι μόνο αισθάνομαι το δροσερό αεράκι, αλλά βλέπω εξαιτίας του να λυγίζει το γρασίδι και οι μπούκλες του να γέρνουν προς τα πίσω, αποκαλύπτοντας τη μοναδική ομορφιά του προσώπου του…

Είναι η στιγμή που θέλω να γλιστρήσω τις τιράντες της φανέλας από τους ώμους του και να εκθέσω στο βλέμμα μου τη λάμψη της γοητείας της γύμνιας του, σε απόλυτη αρμονία με το γαλάζιο του ουρανού και τις σμαραγδένιες αποχρώσεις του λιβαδιού. Ενστικτωδώς, ξεκινώ να γδύνομαι, ξεκουμπώνοντας το πουκάμισό μου και λύνοντας τη ζώνη του παντελονιού μου, κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης που διεξάγεται με χείλια τρεμάμενα σ’ αυτή την ιδιωτική γωνιά ενός δημόσιου χώρου. Ποθώ να βλέπω τη θέρμη στα μάτια του καθώς θα γδύνομαι, μη μπορώντας να κρύψω την ανυπομονησία μου να εκφράσω την ερωτική διάθεση που γεννήθηκε τα τελευταία είκοσι λεπτά…

Κοιτά το πρόσωπό μου… Σίγουρα βλέπει την πείνα μου ν’ αντανακλάται στην έκφρασή μου…

Έτσι όπως είμαστε μαζί, μονίμως αγκαλιασμένοι, ονειρεύομαι μια εξερεύνηση: Με τα μάτια πρώτα, και στη συνέχεια, με τα χείλη και τη γλώσσα, τα χέρια και τα δάχτυλα. Θέλω να ριγώ με την ακράτητη επιθυμία να με σηκώσει στην αγκαλιά του, και να με αφήσει να πέσω πάνω του σαν το κύμα. Την ίδια στιγμή, θέλω να παρακολουθώ τα δάχτυλά του, ανήμπορα για οτιδήποτε άλλο, να σκάβουν το χώμα με ευχαρίστηση, καθώς εγώ θα καταφέρνω να ερεθίσω τις νευρικές απολήξεις του, χρησιμοποιώντας κάθε μέσο. Χρειάζεται να αγωνιστώ για να συνθέσω τα λαχανιάσματα, τους αναστεναγμούς και τις κραυγές της απόλαυσης που θα ξεπηδήσουν από μέσα του, λίγο προτού ξεσπάσω ξεδιάντροπα στα χείλη του, φιλώντας τα με πάθος. Θέλω να ψιθυρίζει το όνομά μου, να το φωνάζει δυνατά, να το φωνάζεις ανακατεύοντας το με τους λαρυγγισμούς του οργασμού του ξανά και ξανά, μέχρι το στόμα του και το στόμα μου γίνουν ένα…

Και όταν όλα αυτά ολοκληρωθούν, και οι σταγόνες του ιδρώτα θ’ αστράφτουν στις ηλιοκαμένες σάρκες μας, σαν υγρά διαμάντια, θα παραμείνουμε αγκαλιά μέχρις ότου οι καρδιές μας αρχίσουν να χτυπούν ξανά φυσιολογικά, ώστε να μη φοβόμαστε ότι από στιγμή σε στιγμή θα σπάσουν…

Advertisements